หลังเก็บ 3 แต้มแรกของฤดูกาลได้สำเร็จ เจ้าพระยา บราโว่ ไม่มีเวลาที่จะฉลองได้นานนัก เพราะเกมต่อไปโปรแกรมวางไว้เป็นกลางสัปดาห์ พวกเขาต้องเดินทางไปเยือน เชียงราย ไรนอส แม้จะไม่ใช่ทีมระดับหัวแถว แต่ก็มีกลุ่มนักเตะเยาวชนที่แข็งแกร่งและพวกเก๋าระดับที่เคยมีชื่อในทีมชาติไทยอยู่บางคนอีกด้วย
“พรุ่งนี้คงต้องปรับเปลี่ยนทีมเยอะนะ หลายคนดูไม่ค่อยเต็ม 100%”
ดนัยพูดกับลูกทีมในการประชุมทีมก่อนแข่ง 1 วัน สีหน้าทุกคนค่อนข้างตึงเครียด เพราะจาก 2 เกมแรกพิสูจน์แล้วว่าไทยลีกนั้นไม่ง่าย
“โค้ชครับ เอาจริงๆตัวที่เล่นนัดก่อนก็พร้อมสู้นะครับ”
ตฤณเสนอความคิดเห็น
“พี่เข้าใจดี แต่พี่ไม่อยากที่จะฝืนใช้งานพวกนายมากเกินความจำเป็น พวกเราจะต้องยืนระยะให้ได้ด้วย” เหตุผลของดนัยดูจะหนักแน่นพอให้ทุกคนสามารถยอมรับได้
“เอาล่ะพรุ่งนี้ ไนเจล, ตฤณ,ไทเกอร์, ยานนิค, ติอาโก้, ริวคุง, ดีดี้ พวกนายผ่านความฟิตยังคงได้เล่นต่อ ตำแหน่งที่เหลือเดี๋ยวพวก เบต้า จะมาทดแทนเอง”
ดนัยมองไปยังกลุ่มนักเตะที่เขาเรียกว่าเบต้าที่มีกันอยู่ 7 คน ทั้งหมดล้วนเป็นนักเตะอายุ เพียง 21-22 ปีเท่านั้น นักเตะเหล่านี้ถูกฟูมฟักมากับสโมสรตั้งแต่อายุ 16-17
“พี่ว่าพวกเบต้าจะไหวไหมครับ”
ยานนิคกระซิบถามกับตฤณ
“อย่าประมาทเด็กกลุ่มนี้เชียว พวกเขาถูกฝึกมาอย่างถูกต้องตามมาตรฐานแบบยุโรปเลยนะ ดร.ฮันส์ บอกมาอย่างนั้น”
“แต่เห็นว่าพวกนี้ตอนอายุ 21-22 เป็นกลุ่มเด็กที่สโมสรหรือโรงเรียนดังๆไม่เอานี่ครับ”
ยานนิคตอบกลับตามข้อมูลที่ได้มา
“เท่าที่ฉันเห็น น้องๆกลุ่มนี้ แม้จะไม่มีพรสวรรค์ ไม่มีเทคนิคแพรวพราว แต่สามารถเล่นเป็นทีมและทำตามแทคติกได้ดีนะ ”
“อืม.... งั้นพวกเราคงไม่ต้องเป็นห่วงสินะครับ ห่วงแต่พวกเราจะไปเป็นตัวถ่วงน้องๆเขามากกว่า ฮ่าๆๆ”
ยานนิคยิงมุขตัดบทเพื่อไม่ให้เครียดเกินไป ทำเอาทั้งตฤณและกับณวริศที่นั่งข้างกันอดจะหัวเราะเบาๆไม่ได้
ในวันแข่งขันทีมเจ้าพระยา บราโว่ เดินทางถึงสนามในช่วง 4 โมงครึ่ง สนามตั้งอยู่ห่างตัวเมืองประมาณ 15 นาที มีภูเขาอยู่ไม่ไกลนะบรรยากาศดีและร่มรื่นอย่างยิ่ง ตฤณเดินเข้าใปในตัวสนามกับทุกคนเพื่อเตรียมพร้อม
“ตราสโมสรเป็นรูปด้วงกว่าง เลยทำให้มีชื่อ ไรนอส ด้วยสินะ”
ริวซึเกะพูดกับตฤณขณะเดินคู่กัน
“ดูนายจะรอบรู้เรื่องภาษาดีนะริวคุง นี่ย้ายมาไม่นานฉันเห็นนายเริ่มพูดภาษาไทยระดับพื้นฐานได้เยอะกว่าใครเลย”
“ผมเรียนด้านภาษาศาสตร์ตอนอยู่มหาวิทยาลัยครับ”
“เข้าใจแล้วล่ะ หวังว่าอีกไม่นานนายจะพูดไทยได้คล่องนะ”
ริวซึเกะยิ้มรับและเดินไปเปลี่ยนชุดวอร์ม ส่วนตฤณยืนดูสนามเพื่อสร้างภาพในสมองว่าเกมจริงๆจะต้องยืนตรงไหนบ้างก่อนที่จะไปเตรียมชุดวอร์มกับทีมบ้าง
เวลา 18.00 น. เกมการแข่งขันเริ่มขึ้น แฟนบอลมากันไม่หนาตานักเพราะเป็นเกมกลางสัปดาห์ แต่เกมการเล่นกลับเร้าใจสวนทางกับบรรยากาศอย่างมาก
ทีมเจ้าบ้าน เชียงราย ไรนอส ทำเกมบุกอย่างหนัก แนวรุกมี ซิมแตยง ศูนย์หน้าร่างโย่งชาวเกาหลีใต้ ที่สูงใหญ่ไม่ต่างจากยานนิคนักแต่แข็งแกร่งมากในลูกกลางอากาศ ประสานงานกับ เปาโล กองหน้าจอมเทคนิคชาวบราซิเลี่ยน นอกจากนั้นยังมี ภูวนาท นักเตะกองกลางตัวรุกที่มีชื่อเข้าออกในสาระบบทีมชาติไทยอยู่เนืองๆ เพิ่งเป็นตัวหลักในการพาทีมชาติไทยคว้าแชมป์ Asean Cup ครั้งล่าสุดมาไม่นาน
“คุณตฤณระวังเจ้าโย่งนั่นด้วยนะ”
ไนเจล ตะโกนสั่งการให้ประกบคู่แข่งในลูกเตะมุม
ภูวนาทตัวเก่งของเจ้าบ้านเตะเข้ามาลูกโค้งเข้าหัว ซิมแตยง เต็มๆ ลูกพุ่งแรงแต่ไปชนคานออกหลังไปเสียก่อน
“เกือบไป ทีมนี้มีจุดเด่นเรื่องบอลโยนยาวกับลูกตั้งเตะสินะ ”
ตฤณเริ่มมองเห็นความยากของเกมมากขึ้นเรื่อยๆ
ตลอดครึ่งแรก เชียงราย ไรนอส กดดันใส่เจ้าพระยา บราโว่ อย่างหนัก จนตฤณเริ่มกังวลมากขึ้นเพราะทำเกมบุกขึ้นไปไม่ได้เลย
“แผนการเล่นของพวกเขาเรียบง่ายแต่มีประสิทธิภาพอย่างมาก เกมรับยืนแน่นได้บอลแล้วโยนขึ้นหน้า ให้ เปาโล เลี้ยงบอลเอาฟาล์วจากนั้นก็มีสูตรลูกตั้งเตะนานาชนิดเล่นงานพวกเรา “
ตฤณเริ่มเหนื่อยล้าลงมากขึ้น เพราะการที่ต้องกระโดดสกัดลูกโด่งนับครั้งไม่ถ้วนนั้นกินพลังกายอย่างยิ่ง
“ปรี๊ด!”
เสียงนกหวีดหมดเวลาครึ่งแรกดังขึ้น ท่ามกลางความโล่งอกของทุกคนในทีม
“เหมือนทุกคนจะเหนื่อยล้ามากนะ เราเดินทางไกลแล้วได้พักน้อย ฉันเข้าใจดี”
ดนัยไม่โทษลูกทีมที่ฟอร์มไม่ดีในครึ่งแรก
“พวกเราปรับแผนกันใหม่นะ ไม่ต้องเพรสซิ่งสูงแล้ว คุมโซนไว้ก็พอถ้าพวกเขาบุกมาเกินครึ่งสนามค่อยเข้าเพรส แล้วใครดูท่าไม่ไหวฉันจะเปลี่ยนออกทันทีนะ เรายังมีเกมวันอาทิตย์ที่ต้องเยือนสงขลาอีก”
เกมครึ่งหลังเริ่มขึ้น เจ้าพระยาบราโว่ปรับแผนเป็น 4-4-2 เกมรับเสมือนมีกำแพง 2 ชั้นๆละ 4 คนทำให้เกมรับแน่นหนาขึ้น ตฤณขยับไปยืนแบ็คซ้าย ขณะที่ยานนิคกับไทเกอร์เป็นกองหลังตัวกลางคู่กัน
“พวกเด็กกลุ่มเบต้าช่วยเราได้เยอะจริงๆ แค่ว่าพวกเขาไม่มีทีเด็ดทีขาดมากพอเหมือนพวกพรสวรรค์สูงเท่านั้น”
ตฤณมองดูผู้เล่นชุด U22 ของทีมที่ลงสนามในเกมนี้ ทุกคนเข้าใจเกมเป็นอย่างดี ช่วยเกมรุกเกมรับได้อย่างมีวินัย
นาทีที่ 60 เจ้าบ้านได้บอลบุกอีกครั้ง ภูวนาท ได้บอลตรงกลางสนามเขาเห็นเปาโลวิ่งอยู่ทางริมเส้นด้านซ้ายจึงตัดสินใจทันที
“ไปเลยเปาโล นายจัดการได้แน่”
บอลจากเท้าทั้งแม่นยำและรวดเร็ว เปาโลจับบอลลงอย่างนิ่มนวลพร้อมเล่นต่อทันที
“ขอบใจมากเพื่อน ฉันจัดการเอง”
กองหน้าชาวบราซิลวิ่งจี้เข้าใส่เขตโทษทันที
“ขอโทษครับ คุณผ่านไม่ได้”
ยานนิคยืนดักทางอยู่แล้ว เขาบีบเข้าใส่จน เปาโลใช้ความเร็วไปต่อไปได้อีก ครั้นจะเปลี่ยนทางสุดเส้นหลังก็ถูก ราวินทร์ แบ็คขวาวัย 21 ปีบังทางไว้แล้ว
“บ้าจริง ไอ้ตัวใหญ่มาขวางซะได้ ไม่เป็นไรล่อเจ้านี่ออกมาได้ก็เหมาะเลย”
กองหน้าบราซิลล็อคหลบ 1 จังหวะก่อนที่จะชิปบอลเข้าไปในเขตโทษทันที
“เสร็จฉันล่ะ”
ซิมแตยง กระโดดเทคตัวขึ้นโหม่งทันทีมีเพียงตฤณที่ประกบอยู่คนเดียวเท่านั้น
“หมอนี่สูงใหญ่กว่าเราเยอะ ทำได้แค่เบียดให้เสียจังหวะเท่านั้น” ตฤณตัดสินใจกระโดดขึ้นแย่งเช่นกันแต่บอลไปถึงหัวกองหน้าเกาหลีใต้แล้ว
“ขอประตูนี้แล้วกัน”
กองหน้าชาวเกาหลีใต้โขกเต็มหัว บอลพุ่งแรงเสียบตาข่ายให้เจ้าบ้านออกนำ 1-0 ไปจนได้
เสียงเชียร์ดังสนั่นเชียงรายสเตเดี้ยม ทั้งที่ผู้ชมบางตา ฝั่งเจ้าถิ่นกอดคอดีใจกันอย่างลิงโลด สวนทางกับ เจ้าพระยา บราโว่ ที่แทบจะหมดแรงตรงนั้น
“ทุกคนลุกขึ้น เรายังมีเวลา มาทวงคืนประตูกันเถอะ”
ตฤณปลุกเร้าเพื่อนร่วมทีม
“ใช่ อีกตั้ง 30 นาทีสู้โว้ย!”
ดิดิเย่ร์เข้ามาประสานเสียงอีกคน
ข้างสนามดนัยขยับเปลี่ยนตัวเอา ณวริศ กับ จองอินบอม ลงมาแทนเด็กชุด U22แทบจะทันทีเพื่อหวังทวงประตูคืน
“ปรับเป็น 4-3-3 บุกเต็มที่เลย!”
ดนัยตะโกนบอกแผนให้ทุกคนได้ยิน เกมตอนนี้เริ่มเอียงข้างมาทางฝั่งทีมเยือนบ้างแล้ว
ผ่านไปอีก 20 นาที แม้เจ้าพระยา บราโว่ จะบุกหนักแต่ก็ยังปะติดปะต่อเกมไม่ได้มากนัก
“พวกเขาดึงเกมช้าแบบนี้ เราทำเกมต่อเนื่องไม่ได้เลย”
ติอาโก้บ่นกับตฤณในจังหวะที่ผู้เล่นเชียงราย ไรนอส ทำท่าเหมือนตะคริวขึ้นแล้วนั่งในสนามหมดเวลาไปกว่า 2 นาที
“แล้วเหมือนเขาจะรู้ด้วยว่าจะต้องไม่ฟาล์วในระยะหวังผล เพราะงั้นลูกฟรีคิกของฉันไม่มีทางได้โอกาสแน่นอน”
ตฤณเป่าปากอย่างเหนื่อยหน่าย แต่พลันเขาหลับตานึกถึงต้นหญ้าในสายลม ในหัวเขาสว่างโล่งคิดแผนออกได้แผนหนึ่ง
“พวกเขาก็ใช้พลังไปเยอะก่อนขึ้นนำ เราคงต้องใช้วิธีของพวกเขาบ้างล่ะ”
“ได้เลยครับพี่ตฤณ” ทั้งคู่มองหน้ากันแบบรู้ว่าอีกฝั่งต้องการอะไรแผนของพวกเขาเริ่มขึ้นทันที
นาทที่ 90 ติอาโก้ได้บอลกลางสนาม แต่ไร้ซึ่งคนมาแย่งบอลจากเขาเพราะผู้เล่นเจ้าบ้านถอยลงไปตั้งรับกันเกือบหมดแล้ว นักเตะร่างตันโยนบอลไปทางกราบซ้ายทันที
“จัดการเลยพี่ตฤณ”
ลูกแบบนี้ตอนอยู่เยอรมันเราใช้กันบ่อยนะ
ตฤณวิ่งพุ่งไปตรงจุดนัดพบบริเวณมุมเขตโทษด้านซ้าย กองหลังของเจ้าถิ่นพุ่งเข้าสกัดทันทีโดยคิดว่าตฤณจะเอาบอลลงเพื่อเล่นต่อ
“หวังว่านายจะรู้นะว่าฉันตั้งใจทำอะไร เจ้าต่าย”
ตฤณกลับแปบอลโด่งตบกลับเข้ากลางทันที
ณวริศที่เห็นทุกอย่างเขาเคลื่อนที่เข้าไปหาบอลทันที ขณะที่กองหลังของเจ้าถิ่นหลงทางและไม่ทันระวังการเล่นที่รวดเร็วนี้ แต่สิ่งที่ไม่อยู่ในแผนก็เกิดขึ้น
“ฉันจัดการเอง!”
ดิดิเย่ร์ เทคตัวขึ้นโหม่งตัดหน้าลูกนี้ก่อนถึงณวริศ บอลที่โหม่งแบบควบคุมทิศทางไม่ได้ ทำให้ออกข้างไปแบบน่าเสียดาย
ติอาโก้,ตฤณและณวริศ ยกสองมือกุมศีรษะในท่าเดียวกันแบบไม่ได้นัดหมาย เช่นเดียวกับเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆในทีม
“น่าเสียดายมากครับลูกนี้ ดิดิเย่ร์ คัวซี่ โหม่งพลาดออกไป เขายังคงสถิติยิงไม่ได้ นับจากตอนอยู่ใน T2 มา 15 เกมติดต่อกันแล้ว ” ผู้บรรยายเกมเองก็ดูจะผิดหวังกับลูกนี้เช่นกัน
“ปรี๊ด!”
เสียงนกหวีดยาวหมดเวลาการแข่งขัน เจ้าพระยา บราโว่บุกมาแพ้ให้กับ เชียงราย ไรนอส ไปอย่างน่าเสียดาย 0 ประตูต่อ 1
“ทุกคน ไม่เป็นไรนะ ลืมเกมวันนี้ไป ฉันรู้ว่าพวกนายสู้ที่สุดแล้ว แต่เราต้องโฟกัสกับนัดหน้ากัน”
ดนัยพยายามปลอบใจลูกทีม ซึ่งแต่ละคนก็ผิดหวังกันอย่างมากโดยเฉพาะดิดิเย่ร์ที่ดูไฮไลท์หลังเกมอยู่
“ถ้าฉันไม่แย่งโหม่งลูกนี้ เจ้าต่ายคงยิงได้”
นักเตะผิวสีเริ่มโทษตัวเอง
“อย่าคิดมากน่าดีดี้ นายทำตามสัญชาติญาณกองหน้า ไม่มีใครโทษนายหรอกจริงมั้ยครับพี่ตฤณ”
ณวริศพยายามหว่านล้อมให้เขารู้สึกดี
“ใช่ จริงๆลูกนี้นายแค่คุมทิศทาบอลไม่เท่านั้น ถ้าคุมได้คงเป็นประตู”
ตฤณตบบ่าปลอบใจกองหน้าร่างยักษ์อย่างจริงใจ
หลังจากเก็บข้าวของในห้องแต่งตัวเสร็จทุกคนรีบเดินทางไปสนามบินแทบจะทันที เพราะเกมต่อไปพวกเขาต้องเดินทางไกลไปถึงจังหวัดสงขลา เวลาพักเพียงแค่ 3 วันและต้องเดินทางไกลแม้จะขึ้นเครื่องบินก็ยังมีภาวะเหนื่อยล้าอยู่ดี
“เดินทางจากเหนือสุดแล้วบินต่อไปเกือบใต้สุดแบบนี้คงฟื้นฟูร่างกายยากแน่ๆ”
ตฤณอยากล้มตัวลงนอนบนเตียงของโรงแรมที่พักแทบจะทันทีเมื่อเดินทางมาถึง แต่ในฐานะกัปตันทีมทำให้เขาพยายามดูแลเพื่อนร่วมทีมก่อนแม้ตัวเองจะรู้สึกอ่อนล้ามากก็ตาม
“คุณตฤณมาทำอะไรตรงนี้คะทำไมไม่ไปพักผ่อนล่ะ?”
เสียงอันไพเราะของหญิงสาวทักทายเขาจากข้างหลัง ตฤณหันกลับไปก็พบว่ามินทิรายืนยิ้มอยู่ เธอแต่งตัวในแบบที่เขาไม่เคยเห็นนัก ใส่เสื้อยืดธรรมดาสีขาวขนาดโอเวอร์ไซส์ และใส่กางเกงยีนส์ 3 ส่วน แต่งหน้าบางๆ แต่ก็ไม่ทำให้ความงามของเธอลดน้อยลงแต่อย่างใด
“เอ่อ...คุณมิน มาที่นี่ด้วยเหรอครับ? ผมไม่ยักรู้”
ตฤณรู้สึกประหม่าไม่น้อยแม้จะเคยได้ทำงานร่วมกันอยู่บ้าง แต่ฐานะผู้บริหารคนหนึ่งและเป็นหลานสาวคนโปรดของวิฑูรย์ก็ทำให้เขารู้สึกเกร็งอยู่ดี
“ค่ะ พอดีว่าโปรแกรมเดินทางเยอะแบบนี้ดิฉันขอมาติดตามจัดการเองน่าจะดีกว่า”
หญิงสาววางท่าทางเป็นกันเองเพราะเห็นตฤณดูเกรงเธออยู่บ้าง แล้วจึงกล่าวต่อ
“ที่พักที่นี่น่าจะเหมาะนะคะ คุณตฤณชอบรึเปล่า?”
“ครับ ดูเป็นโรงแรมระดับ 4 ดาว แถมเดินทางสะดวกอีก ผมได้ยินว่ามีสนามซ้อมอยู่ใกล้จนเดินไปได้ด้วย ต้องขอบคุณมากเลยนะครับคุณมิน”
“ยินดีค่ะ ถ้าไงคุณไปพักเถอะนะคะ ทางนี้เดี๋ยวดิฉันกับทีมงานที่พามาจะช่วยดูแลเอง”
มินทิรากล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แม้จะไม่ได้ตั้งใจ แต่ดวงตาคู่งามของเธอก็สะกดให้ตฤณรู้สึกตัวเบาหวิวได้ กัปตันทีมวัย 31 ปีรู้สึกหายเหนื่อยล้าไปหลายส่วนเมื่อได้พูดคุยสั้นๆกับเธอ
“ขอบคุณที่ดูแลนะครับคุณมิน”
ตฤณน้อมศีรษะลงเล็กน้อยเพื่อแสดงความขอบคุณแล้วจึงเดินขึ้นห้องพักไป เมื่อเขาเดินลับสายตาไป กลับเป็นมินทิราที่ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วคิดบางอย่างในใจ
“เป็นอะไรกันนะ พอเจอกับเขาทีไรแล้วเราถึงอยากคุยด้วยก็ไม่รู้”
“คุณมินคะ!”
นาถยาเลขาของเธอตะโกนเรียกทำให้มินทิราหลุดจากภวังค์ความคิดนี้ได้
“ว่าไงคะพี่นาถ?”
“อาหารสำหรับนักเตะทีมเราพร้อมแล้วค่ะ คุณมินจะไปตรวจดูไหมคะ?”
“ค่ะงั้นเราไปกันเถอะ”
มินทิราเดินไปห้องอาหารกับเลขา แต่ก็ยังคงหันหลังมามองจุดที่ตฤณเพิ่งเดินจากเธอไปเพียงรำพันในใจว่า
“วันอาทิตย์นี้สู้เต็มที่นะคะคุณตฤณมิ้นท์เอาใจช่วยค่ะ”
เกมสุดสัปดาห์ในการไปเยือน เซลิน่า สงขลา เอฟซี ดนัยตัดสินใจสับเปลี่ยนผู้เล่นอีกครั้ง 11 ตัวจริงชุดที่แข็งแกร่งที่สุดกลับมาเต็มทีม แต่ก็ยังไม่สามารถเก็บ 3 คะแนนได้ พวกเขาทำได้เพียงเสมอ 0-0 เท่านั้น
“เรามีปัญหาในนัดเยือนจริงๆ แล้วโปรแกรมก็ไม่เอื้อซะด้วย เปิดมา 4 เกมไปเยือน 3 นัดเลย”
ติอาโก้ตัดพ้อกับตฤณขณะนั่งบนเที่ยวบินจากสงขลามาลงกรุงเทพ เพื่อจะต่อรถบัสของทีมอีกกว่า 3 ชั่วโมงกลับไปยังบ้านของพวกเขา
“ใช่ ยิ่งเราเป็นทีมเพิ่งเลื่อนชั้นมาด้วย มาตรฐานของไทยลีกสำหรับฉันถือว่าโหดเอาเรื่อง แต่ละทีมใส่โควตาต่างชาติลงสนามกันทีมละ 7-8 คน มันยิ่งยากเข้าไปอีก”
ตฤณอธิบายถึงเหตุผล
“ทีมเราเองก็ยังดูไม่ลงตัวเท่าที่คิดด้วยนะครับ”
“ใช่ แต่ถ้าไม่นับผลการแข่งขันสำหรับฉันพวกเราค่อยๆปรับตัวได้ดีขึ้นนะ ต้องเชื่อมั่นกันเข้าไว้”
“ผมก็ว่างั้นครับ”
ติอาโก้พูดจบก็เอนเบาะที่นั่งเพื่อขอหลับซักงีบ ตฤณมองออกไปนอกหน้าต่างดูแสงไฟยามค่ำคืนของพื้นล่าง พลางหยิบโทรศัพท์มือถือมาเช็คผลคู่อื่นๆพร้อมดูตารางคะแนน ทีมของเขาตอนนี้อยู่ที่อันดับ 15 จาก 16 ทีม
“ฉันก็หวังว่าพวกเราจะยังเชื่อมั่นกันและกันอยู่นะ กลัวจริงๆว่าจะฝ่าสถานการณ์นี้ออกไปไม่ได้”