การซ้อมมื้อสุดท้ายก่อนเกมสุดสัปดาห์ ดนัยเริ่มปรับแผนอีกครั้งให้ อยู่กับความเป็นจริงของทีมมากขึ้น
“เกมพรุ่งนี้ถึงเราจะเล่นในบ้าน แต่ขอให้เรารัดกุมไว้ให้มากที่สุดนะ”
โค้ชดนัยหยุดพูดทิ้งจังหวะเพื่อสังเกตอาการลูกทีม ก่อนจะกล่าวต่ออย่างจริงจัง
“ฉันเองก็ยอมรับนะว่าประเมินทีมเราไว้สูงกว่าความเป็นจริงไปสักหน่อย”
ทุกคนยืนนิ่งราวกับยอมรับ ตฤณกับติอาโก้ที่ยืนอยู่ข้างกันต่างก็พยักหน้าเป็นสัญลักษณ์ว่าเห็นด้วยกับดนัยทุกอย่าง
“เราต้องเน้นเกมรับแล้วโต้ แต่เกมเพรสซิ่งแดนบนเรายังต้องทำอยู่นะ เพราะฉันยังมั่นใจว่าความฟิตของพวกเรายังเหนือกว่าทุกทีม เพราะงั้นเราจะใช้จุดเด่นของเราให้เป็นประโยชน์ที่สุด”
เฮ้ดโค้ชหนุ่มหยิบแท็บเล็ตซึ่งลิงค์ข้อมูลกับจอ LED ในสนามซ้อมเพื่ออธิบายแท็คติกและข้อมูลที่จำเป็นให้ลูกทีมฟัง
“พวกนายจำการซ้อม 1 ชั่วโมงทรหดเมื่อวันก่อนได้ไหม”
“จำได้ไม่ลืมเลยครับ”
วิฬาร์วิทย์ยกมือตอบอย่างฉะฉาน เขาเป็นหนึ่งในจำนวนกลุ่มที่สอบตก มีคนที่ผ่านเกณฑ์เพียงแค่ ดิดิเย่ร์, ตฤณ , ติอาโก้, ริวซึเกะและจองอินบอม เท่านั้น
“นายจำความรู้สึกวันนั้นให้ดี จะไม่มีเกมไหนเหนื่อยกว่าการฝึกนั้นอีกแล้ว ถึงพวกนายส่วนใหญ่จะยังทำไม่ผ่าน แต่เชื่อฉันเถอะ ให้นักเตะทีมอื่นถ้ามาฝึกโปรแกรมนี้ พวกเขาจะทำไม่จบ 5 เซ็ต เหมือนพวกนายทุกคนด้วยซ้ำ”
“เฮ!”
เสียงยินดีและปรบมือของทุกคนดังขึ้นโดยมิได้นัดหมาย บ่งบอกว่าดนัยดึงความเชื่อมั่นของทุกคนกลับมาได้ทันเวลาก่อนเกมใหญ่กับ แรบบิท รังสิต เอฟซี แล้ว
“พี่ตฤณ หลังสอบไปกินข้าวด้วยกันนะพี่ ผมมีเรื่องจะคุยด้วยนิดหน่อย”
“โทษทีนะต่าย ฉันตึงๆนิดหน่อยที่ขาข้างขวา เดี๋ยวขอไปห้องฟื้นฟูสักหน่อยดีกว่า”
“ไม่เป็นไรครับ ไว้โอกาสหน้าก็ได้ ผมไม่รีบครับ”
ณวริศหน้าจ๋อยไปเล็กน้อยแต่พยายามเก็บอาการ เขาเองอยากปรึกษาตฤณเพราะเคยได้ยินเรื่องการนึกถึงภาพต้นหญ้าในสายลมเพื่อสงบใจ เขาพยายามทำตามแล้วแต่ไม่เห็นผลเท่าไรนัก
นักเตะวัย 22 ปีนั่งรับประทานอาหารคนเดียวในแคนทีนของสโมสรพอดีกับที่เห็นวรดาเดินเข้ามาหลังจากเธอเสร็จงานจากศูนย์ฝึกเยาวชน เด็กหนุ่มจึงกล่าวทักทาย
“สวัสดีครับพี่หมอ อยากเจออยู่พอดีเลยนั่งด้วยกันไหมครับ”
“สวัสดีจ้ะน้องต่าย เชิญแบบนี้พี่ไม่รังเกียจหรอก เหงาอยู่พอดีเลย”
จิตแพทย์สาวนั่งลงและสังเกตอาการของ ณวริศ ว่าดูเหมือนมีเรื่องสำคัญอยากจะปรึกษาจึงชิงถามเข้าจุดก่อน
“น้องต่ายมีเรื่องอะไรให้พี่ช่วยสินะ”
“ใช่ครับพี่หมอ ผมรู้มาว่าพี่ตฤณเขาจมีวิธีนึกถึงภาพบางอย่างแล้วใจมันสงบมองเห็นอะไรในสนามช้าลงนิดนึง ผมก็อยากทำได้บ้างแต่ลองนึกถึงต้นหญ้าอะไรนั่นแล้วมันไม่ได้จริงๆครับ”
“อ๋อ สภาวะแบบนั้นมันจะมีความนิ่งในใจเกิดขึ้นแล้วเกิด Flow ขึ้น แต่ละคนมันจะเข้าสภาวะนี้ได้ไม่เหมือนกันหรอกนะ”
“แสดงว่าผมใช้วิธีของพี่ตฤณไม่ได้?”
“ก็ไม่น่าได้ค่ะ เรื่องแบบนี้มันเรื่องเฉพาะตัวมากเลย อย่างยานนิคน่ะเขานึกถึงผัดกระเพราฝีมือแม่ของเขา”
“หา....ผัดกระเพราเนี่ยนะ!”
ณวริศทำหน้าฉงนและตาโตขึ้นอย่างน่าขัน
“ใช่ พี่จะบอกว่า ต่ายต้องหาอะไรก็ตามที่เราอยู่กับมันแล้วใจมีความสุขมากๆได้ก่อน ซึ่งมันอาจจะไม่เหมือนใครเลยก็ได้ค่ะ”
ณวริศ ครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ เขานึกถึงเวลาที่ทั้งโค้ชและเพื่อนร่วมทีมชมว่าเขามักไปอยู่ในจุดบอดของคู่ต่อสู้เสมอ แต่เขาเองก็ตอบไม่ได้ว่าเพราะอะไร ก็แค่วิ่งๆๆแล้วมันก็เห็นเอง แต่มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นทุกครั้งแต่อย่างใด
“พี่ขอกินข้าวไปก่อนนะระหว่างที่น้องคิดยังไม่ออก”
วรดากล่าวหยอกเพื่อให้ไม่เครียด
“เอ๊ะ! พี่หมอครับ ผมนึกออกแล้ว”
ณวริศลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็วจนแทบจะกระโดด ทำเอาวรดาที่กำลังเคี้ยวอาหารอยู่เกือบสำลักเพราะตกใจ
“ตอนเด็กๆผมอยู่ใกล้ๆป่าละเมาะ มันจะมีกระต่ายป่าอยู่หลายตัว ผมเคยวิ่งตามมันครับ แล้วมันขุดโพรงเต็มไปหมด มันจะหลบตรงโพรงไหนผมไม่มีทางเดาได้เลย”
“เล่าต่อเลยค่ะ พี่กำลังสนุก”
“หลังจากนั้น ผมแค่วิ่งๆๆ ใจมันโฟกัสอยู่กับแค่เท้าสัมผัสพื้น อยู่ๆผมก็เห็นมันวิ่งเหมือนช้าลง และเดาทางออกหมดเลยว่าโพรงกระต่ายมันมันจะซ่อนอยู่ตรงไหน”
“แสดงว่าต่าย จะมีความสงบเวลาที่รู้สึกถึงเท้าขณะวิ่งสินะคะ”
วรดาเริ่มทำท่าสนใจมากขึ้น และเธอดูจะมองออกว่านี่คือกุญแจสำคัญของเรื่อง
“ใช่ครับ เวลาซ้อมแล้วให้วิ่งนานๆนี่ผมไม่กลัวเลย มีความสุขมากด้วย”
“งั้นน้องต่ายลองใช้ตรงนี้ดูนี่แหละ พี่ว่าน่าจะมาถูกทางแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ไปเชียร์ด้วยนะ แต่หาตั๋วให้พี่ด้วยก็ดีค่ะ ฮิๆๆ”
“ยินดีเลยครับพี่หมอ แต่แน่ใจนะครับว่าไปช่วยเชียร์ผมไม่ได้ไปเชียร์ใครคนนั้น ฮิๆๆ”
วรดาเกือบสำลักอาหารอีกครั้ง เพราะไม่รู้ว่าณวริศคิดว่าเธออยากจะไปดูใคร แต่ก็เก็บอาการความเขินอายไว้ได้ ทั้ง 2 คนรับประทานอาหารเสร็จก็บอกลากันไป วรดาขับรถกลับบ้าน ส่วน ณวริศนั้นกลับเดินทางไปที่ห้อง Smart AI simulation ซึ่งจำลองสถานการณ์ในสนามแบบต่างๆ เจ้าหน้าที่ประจำห้องแม้จะเห็นว่าเขานั้นมีแข่งในวันรุ่งขึ้นจึงไม่อยากให้หักโหมมากนัก แต่เด็กหนุ่มยืนยันว่าใช้เวลาไม่นานจึงอนุญาติให้เข้าไปได้
“ขอฉันทดสอบอะไรหน่อยเถอะแค่ 5 นาทีคงได้คำตอบแน่”
จากนั้นเขาก็เริ่มทำการฝึกในแบบที่เขาต้องการอยู่เพียงไม่เกิน 10 นาทีจึงกลับออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มราวกับค้นพบสิ่งล้ำค่าที่ตามหามานาน ในใจเขาคิดว่า
“พรุ่งนี้สนุกแน่ ขอแค่บอลมาถึงฉันก็พอรอดูกันได้เลย”
เกมวันแข่งขันนัดที่ 6 ของไทยลีกเริ่มขึ้น สนามเจ้าพระยาริเวอร์ไซด์ แฟนบอลเจ้าถิ่นยังคงมากันเต็มสนาม แม้ผลงานที่ผ่านมาจะไม่ดีนักก็ตาม
“เอาล่ะครับคุณผู้ชม 11 ตัวจริงของเจ้าบ้านเล่นในระบบ 4-4-2 วันนี้แนวรับตฤณ วายุโชติ กัปตันทีมโยกไปเล่นแบ็คซ้าย ส่วน 2 กองหน้าวันนี้ใช้ ดิดิเย่ร์ คัวซี่ ยืนคู่กับ ณวริศ กระต่ายทอง ครับ ก็ต้องดูครับว่าจะเล่นแบบไหนทำไมจู่ๆก็เปลี่ยนระบบการเล่น”
ผู้บรรยายเองยังรู้สึกแปลกใจกับการจัดทีมที่แปลกตาออกไป แม้ 11 ตัวจริงจะยังคงเป็นชุดเดิม
“ทางด้านทีมเยือน แรบบิทรังสิต เอฟซี วันนี้จัดเต็มเลยครับ เจฟ นรินทร์ กษิณา กองกลางตัวรุกทีมชาติไทยเจ้าของตำแหน่ง Top assist 3 ปีซ้อนนำทัพมาเองในฐานะกัปตันทีมเลยครับ”
ตฤณแลกธงสโมสรกับนรินทร์ นักเตะร่างเล็กสูงไม่ถึง 170 ซ.ม. แต่ฝีเท้าโดดเด่น อายุใกล้เคียงกับเขา แต่ประสบการณ์เกมระดับสูงต่างกับเขาอย่างมาก
“ยินดีที่ได้เจอครับ ผมติดตามผลงานคุณมาบ้าง วันนี้เล่นให้สนุกนะ”
ดาวเตะร่างเล็กทีมชาติไทยทักทายอย่างเป็นกันเองไม่ถือตัวแม้แต่น้อย
“ครับ เป็นเกียรติที่ได้เล่นกับคุณนะเจฟ”
ตฤณตอบรับคำทักทายด้วยไมตรี แต่ต่อจากนี้เมื่อเกมเริ่มทั้ง 2 คนจะต้องเป็นคนที่ต้องปะทะกันอย่างเลี่ยงไม่ได้
เกมเริ่มขึ้นมาทั้งคู่ยังเล่นด้วยความรัดกุมมาตลอด จนกระทั่งนรินทร์ได้บอลระยะ 30 หลา ติอาโก้ที่อยู่ไม่ไกลนักวิ่งเข้าเพื่อแย่งบอลทันที
“เดี๋ยวนะ เขาน่าจะเห็นว่าเราพุ่งเข้าใส่แต่ทำไมไม่หลบ”
ติอาโก้กำลังจะเข้าถึงตัว แต่นรินทร์ที่หันหลังให้เขากลับตอกบอลด้วยส้นเท้าเบาๆ บอลลอดขาของกองกลางบราซิเลี่ยน แล้วเขาจึงพลิกตัวเลี้ยงบอลต่อไปเพื่อทำเกมต่อทันที
“ยานนิคจัดการเลย”
ตฤณสั่งการแนวรับทันที เพราะตอนนี้แผงกองกลาง 4 คนที่ขึงเป็นด่านหน้าถูกทำลาลงไปแล้ว
“ขอโทษนะคุณเจฟ ผมให้คุณผ่านไม่ได้” ยานนิคจี้เข้าบีบพื้นที่ทำให้มุมและระยะทางของ นรินทร์แคบลงทันที
“เก่งเหมือนกันนะน้องตัวใหญ่ ทำให้พี่ต้องช้าลงได้ แต่พี่ไม่ผ่านน้องไปเองหรอกนะ”
นรินทร์ แทงบอลด้วยเท้าซ้ายบอลผ่านช่องว่างระหว่างยานนิคกับตฤณอย่างสุดคม นาโช่ ปีกขวาความเร็วสูงชาวชิลีได้บอลแซงหน้าตฤณไป 1 ก้าว กัปตันทีมเจ้าพระยา บราโว่ทุ่มสุดกำลังเพื่อวิ่งตาม
“แย่แล้ว เราไม่ทันแน่ ได้แต่วิ่งเต็มที่เพื่อบีบมุมแล้วล่ะ” เขากัดฟันเจ็บใจที่ช้าเกินไป
“ฉันจัดการเอง!”
ไนเจล เหลียงพุ่งเข้ามากางแขนขาให้ตัวใหญ่ขึ้นเพื่อปิดมุมยิง ผู้รักษาประตูชาวสิงคโปร์ทำได้อย่างสมบูรณ์แบบ หากเป็นการหลุดเดี่ยวเขาจะป้องกันได้ แต่นี่คือสถานการณ์ที่ทีมเยือนหลุดเข้ามาอีก 2 คน แทนที่จะยิงสวนเข้าไป นาโช่จ่ายหักเข้าด้วยเท้าขวาบอลกลิ้งเลียดพื้นมาเข้าทาง นรินทร์ที่วิ่งเติมมาบริเวณจุดโทษแปบอลง่ายๆเข้าไปให้ แรบบิทรังสิต เอฟซี ขึ้นนำ 1-0 ตั้งแต่ 10 นาทีแรก
“ลูกนี้เป็นการประสานงานที่ยอดเยี่ยมมาก กองหลังทีมเราตามไม่ทันเลย”
ตฤณเริ่มรู้สึกกังวลมากขึ้น เพราะดนัยกำชับว่าอย่าเสียประตูเร็วเด็ดขาด เพราะถ้ายื้อเกมรับไว้ได้จนนาทีที่ 60 พวกเขาจะได้เปรียบเรื่องพละกำลัง
“แค่ลูกเดียว พวกเราสู้ต่อเถอะ!”
ตฤณไม่ยอมแพ้ เก็บบอลจากก้นตาข่ายขึ้นมาส่งให้ ณวริศ เอาไปเริ่มเกมใหม่
“พี่ตฤณ.....ใช้ผมสิครับ ผมมีวิธี”
ณวริศส่งสัญญาณว่าสามารถจัดการได้ ตฤณแม้ไม่เข้าใจนักแต่ก็เรียกติอาโก้กับจองอินบอมเข้ามาพูดคุยเพราะจากนี้ต้องดันเกมสูงกว่าเดิม
“ต่าย นายมีแผนอะไร?”
ตฤณเอ่ยปากถามอย่างตรงๆ
“ผมรู้ว่าช่องว่างมันจะอยู่ตรงไหนครับ พวกพี่ 3 คนถ้าได้บอลในเกมบุก ก็ส่งบอลเข้ากรอบเขตโทษให้ได้นะครับ ผมจะหาทางเอง”
เกมเริ่มขึ้นใหม่ เจ้าพระยา บราโว่ ทำเกมกดดันมากขึ้น ทว่าทีมเยือนเองก็วางแผนมาดี พวกเขาขึงเกมรับไว้บริเวณกลางสนาม ไม่ให้บอลผ่านไปเกินระยะ 40 หลาได้เลย
“ระดับฝีเท้าโดยรวมของพวกเขาสูงกว่าเรา 1-2 ขั้น การที่พวกเขาเล่นเกมรับรอโต้ เราแทบจะทำอะไรไม่ได้มากเลย”
ตฤณพูดกับติอาโก้ขณะที่บอลถูกคู่แข่งสกัดออกข้างไป
“ใช่ ทีมเขาเป็นต่อแท้ๆ แต่ใช้วิธีการของทีมรอง กลายเป็นเราต้องระวังจังหวะสวนกลับของเขาด้วย”
ติอาโก้ เริ่มมีความกังวลใจเกิดขึ้น
เกมยังคงยื้อกันที่กลางสนามเป็นส่วนใหญ่ แรบบิทรังสิตสามารถมีจังหวะสวนกลับที่น่ากลัวอยู่ 2-3 ครั้ง แต่ยานนิคและไทเกอร์ยังคงสกัดไว้ได้ เช่นเดียวกับ ไนเจล เหลียง ที่เซฟลูกหลุดเดี่ยวของ นาโช่ ไว้ได้ ทำให้จบครึ่งแรกตฤณและเพื่อนๆยังตามอยู่เพียง 1 ประตู
ครึ่งเวลาหลังทั้ง 2 ทีมยังคงใช้ผู้เล่นชุดเดิมอยู่ ทีมเยือนยังคงเน้นการตั้งรับรอโต้เช่นเดิม ขณะที่เจ้าบ้านนั้นเร่งเครื่องหนักกว่าเดิมอย่างไม่เกรงกลัว เสียงเชียร์ของผู้ชมเจ้าบ้านที่เต็มสนามเร่งเร้าให้บรรยากาศดุเดือดอย่างมาก
“ทุกคนถูกปะกบติดกันหมดเลย ทางเลือกมีแค่จ่ายคืนหลัง”
ตฤณรู้สึกมืดแปดด้านขณะทำเกมขึ้นมาทางฝั่งซ้าย เขาหวนนึกถึงคำพูดของ ณวริศ ว่า เขามีแผน จึงมองหาเจ้าต่ายทันที
“เจ้าต่ายเมื่อกี้อยู่เสาสองนี่นะ แต่ดีดี้อยู่ในจุดที่เหมาะกว่า”
ตฤณสลัดหลุดแบ็คขวาของทีมเยือนด้วยความเร็วที่เหนือกว่า ตั้งใจเขาตัดสินใจเปิดบอลโด่งเข้าไปโดยคาดว่าดีดี้จะขึ้นโหม่งได้
“พี่ตฤณจะต้องโยนเข้ามาตรงนั้นแน่”
ณวริศที่อยู่เสาไกลเห็นทุกอย่าง เขาเริ่มขยับวิ่งเข้ามาด้านในทันทีที่เห็นตฤณง้างเท้าจะเปิดบอลโด่ง ณวริศทำความรู้สึกถึงเท้าที่กระทบพื้นอยู่ 3 ก้าว ภายในใจเขาสงบลงเห็นทุกอย่างชัดเจนขึ้น
“หึๆ เราเห็นจุดบอดของแนวรับทีมแรบบิททั้งหมดเลย ทุกอย่างช้าลงจริงๆ พี่ตฤณวางเท้าแบบนี้บอลต้องโด่งไม่มากแน่นอน”
ณวริศ มองจุดที่กองหลังไม่ทันระวังอยู่ 3 จุด มีตรงจุดลูกโทษ ตรงกรอบ 6 หลาซึ่งดิดิเย่ร์ยืนอยู่แล้วพร้อมตัวประกบ แต่มีจุดหนึ่งที่เขาตัดสินใจวิ่งเข้าไป
“เสาหนึ่งด้านหลังผู้เล่นเบอร์ 8 ของทีมนั้น เสร็จฉันล่ะ โพรงกระต่ายนี้เป็นของฉัน”
ณวริศวิ่งสุดกำลังโฉบไปที่เสาแรก โรแบร์กองหลังชาวฝรั่งเศสหมายเลข 8 ของ ทีมเยือนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาพุ่งเข้ามา ณวริศพุ่งเข้าโฉบบอลด้วยศีรษะโหม่งเช็ดที่เสาแรก บอลพุ่งเข้าตรงนั้นแบบตรงๆตีเสมอ 1-1 ได้สำเร็จ
“สุดยอดเลย! นายไปอยู่ตรงนั้นได้ไง” ตฤณที่วิ่งเข้ามาสวมกอดร่วมดีใจเป็นคนแรกเอ่ยปากถาม
“ผมบอกแล้วว่าผมมีวิธี แต่เอาไว้เล่าหลังจบเกมนะครับ”
ณวริศหยิบบอลจากก้นตาข่ายไปตั้งเพื่อเล่นต่อ บรรยากาศในสนามกองเชียร์ตะโกน
“บราโว่! บราโว่ บราโว่!”
ไม่หยุด แต่ละคนแทบจะไม่นั่งกันแล้ว ยืนกอดคอร้องเพลงเชียร์กันจนตฤณยังรู้สึกขนลุกกับบรรยากาศนี้
เกมกลับมาเท่ากันอีกครั้ง คราวนี้ทีมเยือนอย่าง แรบบิทรังสิต เอฟซี เร่งเครื่องเข้าใส่บ้าง
นอกจากนรินทร์แนวรุกดีกรีทีมชาติไทยแล้ว พวกเขายังมี นิธิศ ปีกซ้ายที่มีประสบการณ์ในเจลีกมาแล้ว เขาเริ่มได้บอลเลี้ยงจี้เข้าใส่จองอินบอมจนหัวทิ่มหัวตำอยู่หลายรอบ ทว่าไทเกอร์กับยานนิค ยังช่วยสอดซ้อนกันได้ดีบอลทะลักมาถึงตฤณ
“ติอาโก้รับบอล!”
ตฤณแปบอลสั้นๆให้เพื่อนชาวบราซิล ติอาโก้ปักหลักแน่นจนกองกลาง 2 คนของทีมเยือนที่เข้ามาแย่งต้องล้มลงเมื่อชนกกับร่างกายที่แข็งแกร่งของเขา
“กองหลังฝั่งนั้นดันขึ้นสูงมาแล้ว ข้างหน้ามีเราเห็นด้วยหางตาว่ามีคนของเราอยู่”
มิดฟิลด์ร่างตันพลิกตัวเล็กน้อยก่อนจ่ายบอลไซด์ก้อยเท้าขวาบอลไปตกหลังไลน์แนวรับของ แรบบิทรังสิต
“ฉันเห็นหมดทุกอย่างตั้งแต่ต้นแล้วว่าติอาโก้ต้องจ่ายมาทางนี้”
ณวริศ โฉบมารับบอลพร้อมเลี้ยงจี้เข้าหาเขตโทษทันที มีเพียงโรแบร์ที่วิ่งตามเข้ามาบังทางทำให้เขาไม่มีจังหวะที่จะยิงเอง
“ตรงกลางว่างอยู่ แค่นี้เขาจัดการได้แน่”
ณวริศปาดบอลเข้ากลาง เงาของชายร่างใหญ่ปรากฏขึ้นโดยที่ไม่ต้องรอ
“เต็มข้อโว้ย!”
คนที่มาถึงบอลคือ ดิดิเย่ร์ คัวซี่ เขาซัดบอลเต็มที่แบบไม่ยั้ง บอลพุ่งชนเสาเหลี่ยมนอกออกหลังไปอย่างน่าเสียดาย
“เจ็บใจโว้ย!”
ดีดี้ทรุดลงนั่งกุมหน้าด้วยความเสียดาย นานแค่ไหนก็ไม่รู้ที่เขายังยิงประตูไม่ได้ แต่ณวริศเดินมาฉุดให้เขาลุกขึ้น
“กองหน้าเด็กเบอร์ 11 นี่ยังไงกัน เหมือนมันจะไปทุกที่ๆเราไม่เห็น”
โรแบร์เริ่มรู้สึกถึงอันตรายมากขึ้น ณวริศแม้จะไม่มีทักษะการไปกับบอลที่ดีเลิศอะไร ออกจะธรรมดาด้วยซ้ำ แต่ทำให้กองหลังที่มีประสบการณ์ในลีกเอิง ฝรั่งเศสมาแล้วอย่างเขาต้องพบปัญหาได้
แรบบิทรังสิตยังคงทำเกมรุกเข้าใส่เพื่อหวังเอาชนะให้ได้ แต่เจ้าพระยา บราโว่ยังคงเข้าเพรสซิ่งในแดนตัวเองอย่างยอดเยี่ยม นรินทร์, นาโช่, นิธิส 3 แนวรุกของทีมเริ่มเหนื่อยล้าลงเรื่อยๆ เวลาเหลือน้อยลงทุกที การเสมอกับทีมท้ายตารางย่อมไม่ดีกับการลุ้นแชมป์ของพวกเขาอย่างแน่นอน
นาทีที่ที่ 88 ตฤณสามารถตัดบอลจากนาโช่มาได้ เขาเปิดยาวให้ดิดิเย่ร์ทันที ศูนย์หน้าร่างยักษ์วิ่งฝ่าแผงหลังของทีมเยือน 2 คนที่ขวางไว้แต่ไม่สามารถเอาเขาอยู่ สุดท้ายโรแบร์ที่เป็นด่านสุดท้ายคว้าเสื้อของเขาไว้เพื่อตัดฟาล์วแลกกับใบเหลืองไป
“ระยะกำลังดีเลย 30 หลาได้ ฉันจะจัดการปิดเกมนี้เอง”
ตฤณเตรียมเอาบอลมาตั้งเขาจะยิงฟรีคิกลูกนี้ด้วยตัวเองอีกครั้ง ทุกคนในทีมรวมถึงแฟนบอลรู้ถึงความสามารถอันยอดเยี่ยมของเขาดี เช่นเดียวกับคู่แข่ง
“นี่มันอะไรกัน กำแพง 5 คนปิดมุมมิด แถมมีคนคุมเสาอีก 1 คน แบบนี้แทบจะยิงเข้าโดยตรงไม่ได้เลย”
ตฤณเห็นการรับมือที่สุดพิสดารของทีมเยือน ทำให้เขาถึงกับกัดฟันและกำหมัดด้วยความเจ็บใจ ทันใดนั้นสายตาคู่หนึ่งส่งมาที่เขาราวกับจะบอกว่า
“ใช้ผมสิครับพี่”
ณวริศยืนอยู่ไม่ห่างจากกำแพงนัก ทำท่าเตรียมพร้อมอยู่ สีหน้าแม้นิ่งเฉยแต่แววตาเผยถึงความยิ้มแย้ม
“เข้าใจล่ะ ฉันลองเดิมพันกับนายนะต่าย”
ตฤณหลับตาทำสมาธิก่อนเตะ เขาเหมือนเชื่อมต่อกับการเคลื่อนไหวทั้งหมดได้ กัปตันทีมเจ้าพระยา บราโว่วิ่งเข้ามายิงบอลด้วยหลังเท้าข้างซ้าย แต่ไม่ใส่แรงเต็มที่นัก เขาออกแรงเพียง 80% เท่านั้นบอลพุ่งในทิศทางที่หน้าจะออกข้างแบบไม่ได้ลุ้น นักเตะของ แรบบิทรังสิต ยืนมองด้วยความโล่งใจ แต่ฝ่ายเจ้าบ้านเตรียมเอามือกุมศีรษะด้วยความเสียดาย
ทว่ามีนักเตะคนหนึ่งไม่คิดเช่นนั้น เป็นณวริศที่เฝ้ารอโอกาสมาตลอด เขาฉีกตัวไปทางเสาไกลก่อนที่ตฤณจะวิ่งไปเตะลูกบอล นักเตะหมายเลข 11 ทำความรู้สึกถึงเท้าที่วิ่งกระทบพื้น ภาพที่เห็นทุกอย่างดูช้าลงในทันที
“ช่องว่างเต็มไปหมด นี่ล่ะโพรงกระต่ายของฉัน ที่ไม่มีใครจับได้”
ณวริศ ทำท่าวิ่งไปที่ประตูแล้วถีบตัวเปลี่ยนทิศทางฉับพลันพุ่งเข้ามาใช้หัวโหม่งสะกิดบอลที่พุ่งมาเพียงเล็กน้อย บอลเปลี่ยนทางเข้าประตูในช่องว่างระหว่าง กองหลังที่ยืนเฝ้าเสา กับ ผู้รักษาประตูทีมเยือน เจ้าพระยา บราโว่ พลิกขึ้นนำเป็น 2 ประตูต่อ 1
“เยส! สุดยอดมากเจ้าต่าย นายทำได้จริงๆ”
ตฤณตะโกนคอแทบแตกก่อนวิ่งเข้าไปกอดดีใจกับแนวรุกหมายเลข 11 เพื่อนร่วมทีมทุกคนต่างก็โถมเข้ามากอดกันหมดทั้งทีม ข้างสนามโค้ชดนัยนั้นดีใจจนวิ่งไปปีนอัฒจันทร์ใกล้ๆเพื่อยินดีกับแฟนบอล เสียงเชียร์กระหึ่ม เจ้าพระยาริเวอร์ไซด์อยู่นานหลังประตูนี้ และอีกเพียง 5 นาทีต่อมา ทีมเยือนที่เรี่ยวแรงหมดไปแล้วไม่สามารถทวงประตูคืนได้
“หมดเวลาการแข่งขันครับ เจ้าพระยา บราโว่ พลิกชนะทีมรองจ่าฝูง แรบบิทรังสิต เอฟซี ไป 2 ประตูต่อ 1 วันนี้ MVP ของเกมเป็นใครไปไม่ได้ครับนอกจาก ณวริศ กระต่ายทอง ครับ เหมือนเป็นการเอากระต่ายมาพิชิตกระต่ายเลยล่ะครับคุณผู้ชม”
ผู้บรรยายยังอดที่จะตื่นเต้นกับเกมนี้ไม่ได้ เช่นเดียวกับผู้ชมในสนามต่างยืนปรบมือให้กับนักเตะทุกคนขณะเดินไปขอบคุณแฟนบอล
“ต่าย นายทำได้ยังไงกัน?”
ตฤณอยากไขข้อสงสัยในเกมนี้ แม้เขาจะเคยรู้สึกว่าณวริศมีการเคลื่อนที่ตัวเปล่าที่ยอดเยี่ยม แต่การที่เขารู้จุดบอดของคู่ต่อสู้ แล้วเคลื่อนไปในจุดนั้นโดยไม่ให้ใครรู้ตัว นับเป็นสิ่งที่เขาจินตนาการไม่ถึงได้ง่ายนัก
“ต้องขอบคุณพี่หมอล่ะครับที่ช่วยแนะนำ”
ณวริศยิ้มกว้างขณะตอบคำถามราวกับพยายามให้ตฤณเห็นความดีของวรดาที่เขาเองรักเหมือนพี่สาวคนหนึ่ง
“น้ำค้างอีกแล้วสินะ เรื่องแนะนำอะไรดีๆนี่ไม่มีใครเกินจริงๆ”
ตฤณรู้สึกชื่นชมวรดาด้วยหัวใจที่เต็มฟู แต่เมื่อมองไปยังห้อง VIP เขาก็ยิ้มมากกว่าเดิม มินทิราส่งสายตามายังเขาพร้อมโบกมือทำให้ ตฤณรู้สึกมีความสุขอย่างยิ่งในเกมนี้
“ดูเหมือนทุกอย่างกำลังกลับมาในทางที่ดีนะ แต่ก็ยังมีอะไรที่ยากลำบากรออยู่ พวกเราจะประมาทไม่ได้เด็ดขาด”
แนะนำตัวละคร
ณวริศ กระต่ายทอง (ชื่อเล่นริศ แต่คนอื่นเรียกติดปากว่าต่าย)
อายุ 23 ปี
สัญชาติไทย
สูง 172 ซ.ม. น้ำหนัก 67 ก.ก.
ตำแหน่ง: ปีกขวา, ปีกซ้าย, กองหน้า