เขาอุ้มร่างบางของฮองเฮาผู้เป็นที่รักเข้ามาในตำหนัก ก่อนจะวางนางลงบนโต๊ะเสวยอาหาร สองแขนใหญ่สอดเข้าไปที่ใต้เรียวขางามของนาง กอดรัดเอวบางเอาไว้ ฉินมู่หลานจึงใช้สองมือจับขอบโต๊ะเอาไว้ เพื่อรอรับความหรรษาที่เขาจะมอบให้แก่นาง
มู่หรงเสี่ยวหมิงกระแทกกระทั้นลำแท่งใหญ่ยักษ์เข้ามาในร่องรูของนางจนเกิดเสียงดังตับตับตับ โต๊ะไม้สั่นสะเทือนตามแรงบดเบียดเสียดสีของคนทั้งสอง ฉินมู่หลานใบหน้าบิดเบี้ยว ส่งเสียงหวานครวญครางไม่เป็นภาษา มู่หรงเสี่ยวหมิงโน้มใบหน้าลงไปจูบนางอย่างหนักหน่วง ลิ้นร้อนสอดแทรกบดเบียดเกี่ยวกระหวัดพัวพันกับลิ้นชื้นของนางอย่างเสน่หา ไฟแห่งความปรารถนาของคนทั้งคู่กำลังลุกโชนสว่างเจิดจ้า ไร้วี่แววที่จะมอดดับลง มีแต่จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
"อ๊าส์!!! มันแน่นไปหมดเพคะ อื้ออออ!!! หม่อมฉันจุกเหลือเกินเพคะ!!!"
"ซี้ดดดด สุดยอดมาก ข้าเสียวเหลือเกิน โอ้วว!!!"
เขาช้อนร่างของนางขึ้นมาจากโต๊ะ แล้วจึงพานางลงไปนอนหงายบนเตียง อ้าขานางออกจนกว้าง ก่อนจะบดเบียดแท่งเอ็นร้อนเข้ามาในซอกหลืบดอกไม้งามจนมิดลำ เขาขยับแท่งแก่นกายกระแทกกระทั้นเข้าออกอย่างเร็วแรง จนกลีบกุหลาบบวมแดงไปหมด
ตับตับตับ
เขาโน้มใบหน้าลงไปครอบริมฝีปากดูดดึงขบเม้มที่จุกดอกบัวงามขนาดใหญ่ทั้งสองข้างของนางอย่างดูดดื่ม ลำแท่งแก่นกายก็ขยับเข้าออกอย่างหนักหน่วงและถี่เร่า ฉินมู่หลานยื่นฝ่ามือเรียวงามลงไปบีบเคล้นที่บั้นท้ายของเขาอย่างเสียวกระสัน
"อื้อออ!!! เสียวเหลือเกิน หม่อมฉันจะขึ้นสวรรค์อีกรอบแล้วเพคะ!!!"
"อ่าส์!!! อีกนิดเดียว อีกนิดเดียว!!! ข้าจะพาเจ้าขึ้นแดนสวรรค์ไปพร้อมกันกับข้า ซี้ดดดด!!!"
เขายกขาเรียวงามของนางขึ้นพาดบ่า จนร่างบางระหงลอยตัวสูงขึ้นเล็กน้อย มู่หรงเสี่ยวหมิงบดเบียดกระแทกกระทั้นลำแท่งใหญ่ยาวเข้าออกอีกครั้ง ครั้งนี้เขาเน้นดันให้มันเข้าไปจนสุด ให้ลึกมากที่สุด ฉินมู่หลานส่งเสียงหวานครวญครางเมื่อรับรู้ได้ถึงลำแท่งมังกรขนาดใหญ่ยาวที่ทิ่มแทงเข้ามาในรูสวาทของนาง มันเสียวท้องน้อยเสียจนร่างกายของนางบิดเร่า
เขาจับเอวบางระหงของนางให้ยกขึ้นแล้วจึงขยับสะโพกถี่ระรัวอย่างเมามัน ร่างของฉินมู่หลานขยับสั่นคลอนรุนแรง มือขาวเนียนขยำหมอนเอาไว้ สองเท้าจิกเกร็งด้วยความเสียวที่เกินจะบรรยาย แรงกระแทกกระทั้นของมู่หรงเสี่ยวหมิงทำให้เตียงไม้อย่างดีที่ประดับไปด้วยทองคำหลังใหญ่สั่นไหวจนเกิดเสียงลั่นดังเอี๊ยดอ๊าด
"โอ้ว!!! จวนแล้ว!!!"
"อร๊ายย!!!"
"ซี้ดดดด!!!”
สายธารสวรรค์แห่งความสุขสมไหลล้นทะลักออกมาตามร่องหลืบดอกไม้งามของฉินมู่หลานจนฉ่ำแฉะ มันเลอะเทอะเปรอะเปื้อนเต็มเตียงนอนไปหมด นางนอนแผ่หลาหายใจหอบรวยรินด้วยความเหนื่อยล้า มู่หรงเสี่ยวหมิงเองก็เหนื่อยล้าไม่ใช่น้อย แต่เป็นความเหนื่อยล้าที่เสียวสุดยอดเหลือเกิน
“อีกรอบดีหรือไม่?”
“หายใจไม่ทันแล้วเพคะ”
“เช่นนั้นคืนพรุ่งนี้และคืนต่อๆ ไป เราค่อยมาปะทะกันอีกครั้ง”
มู่หรงเสี่ยวหมิงไม่พูดเปล่า มือซุกซนของเขายื่นไปเขี่ยเม็ดเกสรสีชมพูของนางเล่นอย่างย่ามใจ ฉินมู่หลานฟาดตีลงไปที่ฝ่ามือใหญ่ของเขาอย่างเหนื่อยล้า
“เขี่ยทำไมเพคะ?”
“ไม่เขี่ยจะให้ดูดหรือ?”
“คนผีทะเล!!!"
"เจ้าไม่ชอบหรือ?"
"ชอบมากเพคะ เรามาต่อกันอีกสักรอบดีหรือไม่เพคะ?"
"ดีที่สุด"
ค่ำคืนที่ร้อนแรงของคนทั้งสองดำเนินต่อไปจนถึงรุ่งสางไร้ซึ่งความเหน็ดเหนื่อย เสียงครางกระเส่าสลับกับเสียงเหนื่อยหอบดังลอดออกมาจากในตำหนักตลอดทั้งคืน สร้างความเขินอายให้แก่เหล่านางกำนัลทั้งหลายเป็นที่สุด
40ปีต่อมา
มู่หรงเสี่ยวหมิงกับฉินมู่หลานมีพระโอรสด้วยกันสี่องค์ และมีพระธิดาอีกสี่องค์ บัดนี้ลูกๆ ได้เติบใหญ่กันหมดแล้ว นางเองก็อายุมากขึ้นทุกวัน เรี่ยวแรงก็ลดน้อยถอยลงไปทุกขณะ ความชราช่างน่ากลัวเหลือเกิน ขยับนิดขยับหน่อยก็เป็นอันปวดเมื่อยไปเสียหมด
"มู่หลาน"
"เพคะ"
"ข้าหิวน้ำ"
"เดี๋ยวหม่อมฉันจะยกไปให้เดี๋ยวนี้เพคะ"
ฉินมู่หลานมองดูมู่หรงเสี่ยวหมิงที่บัดนี้มีผมหงอกปกคลุมไปเต็มศีรษะ ตอนนี้เขาต้องรักษาอาการเอวเคล็ด กลายเป็นคนป่วยติดเตียงระยะสั้นเสียแล้ว
"คราวหน้าอย่าหักโหมอีกนะเพคะ"
"รู้แล้ว"
นางถอนหายใจออกมาอย่างเอือมระอา สองคืนก่อนเขาขอหลับนอนกับนางบนเตียง แล้วเกิดหน้ามืดขณะขยับสะโพกอยู่ จึงร่วงตกเตียงเอวเคล็ดช่างน่าขายหน้าไม่น้อย เรื่องนี้มีเพียงนางและหมอหลวงเท่านั้นที่รู้สาเหตุที่แท้จริง แถมเขายังข่มขู่หมอหลวงอีกด้วย ว่าถ้าเรื่องนี้รู้ถึงหูคนนอกเขาจะประหารเก้าชั่วโคตร
"ออกว่าราชการไหวหรือไม่เพคะ?"
"เจ้าไปว่าราชการแทนข้าก่อนเถิด คอยชี้แนะมู่หรงเสี่ยวเฟิงด้วย อ้อ บอกเขาด้วยว่าหลังจากประชุมเช้าเสร็จแล้วให้เข้ามาหาข้าที่ตำหนักหน่อย ข้ามีของที่อยากมอบให้แก่เขา เป็นสมบัติตกทอดจากรุ่นสู่รุ่น"
ฉินมู่หลานปรายตามองมู่หรงเสี่ยวหมิงเล็กน้อย
"ภาพวาดแดนสวรรค์น่ะหรือเพคะ"
"ใช่แล้ว ข้าบันทึกทุกท่วงท่าเอาไว้เตรียมมอบส่งต่อให้แก่เขา!!!"
"ตาเฒ่าบ้ากาม!!!"
"บ้ากามที่ไหนกัน คืนนี้เจ้าดูดให้ข้าได้หรือไม่?"
"พระองค์เอวเคล็ดอยู่นะเพคะ?"
"แต่ตรงนั้นไม่ได้เคล็ด"
ฉินมู่หลาน"..."
จบตอนพิเศษ