ความมืดมิดยามค่ำคืนในห้องอักษรดูจะอบอุ่นขึ้นมาอย่างน่าประหลาด เสียงฝีเท้าของทหารองครักษ์ที่ไล่ล่ามือสังหารดังห่างออกไปเรื่อย ๆ ทว่าภายในห้องกลับตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงหัวใจของแม่ทัพหนุ่มที่เต้นระทึกเป็นจังหวะหนักหน่วงอยู่ใต้แผ่นอกกว้าง
เซียวเหวินตงก้มลงมองสตรีที่ยังคงซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา มือหนาของเขาที่วางอยู่บนแผ่นหลังบอบบางของนางรู้สึกได้ถึงความนุ่มนวลและขนาดตัวที่เล็กกระจิริดจนเขากลัวว่าหากเผลอลงแรงมากเกินไป ร่างของนางจะแหลกคามือ
“มู่หมิง... เจ้าปลอดภัยแล้ว ปล่อยข้าก่อนเถิด” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบชิดใบหูเล็ก ทว่าแฝงไปด้วยความประหม่าที่ปิดไม่มิด
มู่หมิงที่กำลังมองหน้าจอระบบเตือนค่าพลังชีวิตที่พุ่งกระฉูดจนแทบจะทะลุยอดปี แอบทำหน้าเสียดายในใจ
** [ติ๊ง! ดูดซับพลังหยางบริสุทธิ์จากสัมผัสแนบแน่นสำเร็จ!] **
** [ค่าพลังชีวิตรวมปัจจุบัน: 1 ปี 2 เดือน 15 วัน] **
** [คะแนนความคลั่งรักลึกลับ (เซียวเหวินตง) : +15 (สถานะ: ใจสั่นสะท้านดั่งแผ่นดินไหว) ] **
* ‘โอ๊ยยย แท่นชาร์จไฟแรงสูงรุ่นนี้มันดีต่อใจจริง ๆ ชาร์จแปบเดียวอยู่ได้เป็นปี!’ * มู่หมิงกรีดร้องในใจด้วยความสะใจ แต่ใบหน้าภายนอกกลับรีบเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกแกมโศกเศร้า เธอค่อย ๆ คลายอ้อมกอดออกช้า ๆ แสร้งทำเป็นขัดเขินจนหน้าแดงระเรื่อ (ซึ่งจริง ๆ แดงเพราะสูบพลังหยางเข้าไปจนเลือดลมสูบฉีดดีเกินไป)
“หม่อมฉัน... หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะท่านแม่ทัพ หม่อมฉันล่วงเกินท่านแล้ว” มู่หมิงรีบผละตัวออกไปคุกเข่าบนพื้น ก้มหน้าลงต่ำเพื่อซ่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
เซียวเหวินตงมองอ้อมอกที่พลันว่างเปล่าไป ความรู้สึกอ้างว้างสายหนึ่งแล่นผ่านเข้ามาในใจอย่างรวดเร็ว เขาขยับตัวลุกขึ้นยืน พลางดึงเสื้อคลุมให้เข้าที่เพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหว สายตาตวัดไปมองลูกดอกอาบยาพิษที่ยังคงปักคาอยู่ที่พนักตั่งอักษร แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกดุจน้ำแข็งทันที
“เป็นฝีมือของพวกอัครเสนาบดีฝ่ายขวาไม่ผิดแน่ ช่วงนี้พวกมันพยายามหาทางกำจัดข้าในเมืองหลวง พอเห็นว่าดวงกาลกิณีของข้าทำอะไรข้าไม่ได้ ก็เลยส่งคนมาลงมือสกปรก” เซียวเหวินตงแค่นเสียงห้วน ก่อนจะหันมามองมู่หมิงด้วยสายตาที่อ่อนแสงลง “แต่สิ่งที่ข้าไม่เข้าใจคือ... เจ้ารู้ได้อย่างไรว่ามันจะลงมือจากทิศนั้น และในเวลานั้น?”
มู่หมิงยืดตัวขึ้น นั่งพับเพียบอย่างเรียบร้อยพลางตีหน้าซื่อตาใส “เรียนท่านแม่ทัพ หม่อมฉันบอกแล้วอย่างไรเพคะว่าหม่อมฉันมี ‘ตาเล็งทิพย์’ ยามที่หม่อมฉันยกน้ำแกงเข้ามา หม่อมฉันเห็นแสงออร่าแห่งชีวิตของท่านเกิดรอยร้าว และมีเส้นด้ายสีดำแห่งความตายพุ่งมาจากหลังคาทิศใต้ มันเป็นลางบอกเหตุทางโหราศาสตร์ที่เด่นชัดมากเพคะ!”
“ตาเล็งทิพย์งั้นหรือ...” เซียวเหวินตงทวนคำ หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงสั่งโบยนางข้อหาหลอกลวงเบื้องสูงไปแล้ว แต่จากเหตุการณ์ดินถล่มเมื่อวันก่อน และเหตุการณ์ลูกดอกอาบยาพิษในวันนี้ มันเป็นหลักฐานเชิงประจักษ์ที่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า สตรีผู้นี้มีความสามารถลึกลับหยั่งรู้ฟ้าดินจริงๆ
ที่สำคัญคือนางใช้ความสามารถนั้น... เพื่อช่วยชีวิตเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ท่านแม่ทัพเพคะ” มู่หมิงได้ทีรีบขยับเข้าไปใกล้ตั่งอีกนิดเพื่อเสนอแผนการ “เหตุการณ์ในวันนี้ยืนยันแล้วว่า ไอดำกาลกิณีในจวนของท่านมันหนาแน่นจนบดบังทัศนวิสัย และทำลายโชคลาภโชคดีไปหมด เปิดโอกาสให้สิ่งชั่วร้ายเข้ามาทำร้ายท่านได้ง่าย หากท่านต้องการความปลอดภัยที่ยั่งยืน... หม่อมฉันขอเสนอให้เราเริ่มต้น ** ‘รื้อถอนและจัดฮวงจุ้ยจวนแม่ทัพใหม่ทั้งหมด’ ** ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เพคะ!”
“จัดฮวงจุ้ยใหม่ทั้งหมด?”
“ถูก ต้องแล้วเพคะ! ต้องทุบกำแพงทึบทิศตะวันออกเฉียงเหนือทิ้ง ขุดสระน้ำตายท้ายจวนให้กลายเป็นน้ำพุหมุนเวียนเพื่อดึงพลังหยาง และที่สำคัญที่สุด...” มู่หมิงแสร้งทำสีหน้าจริงจังขั้นสุด “ดวงชะตาของท่านแม่ทัพร้อนแรงเกินไป ยามที่ท่านนอนหลับ พลังหยางจะฟุ้งซ่านจนไอดำกาลกิณีเข้าแทรกได้ง่าย ดังนั้น... เรือนนอนของท่านต้องได้รับการจัดวางฮวงจุ้ยอย่างใกล้ชิด และหม่อมฉันจำเป็นต้องเข้ามาตรวจตราความเรียบร้อยในเรือนของท่านทุก ๆ วัน วันละอย่างน้อยสองชั่วยามเพคะ!”
* (ในใจมู่หมิง: ใช่แล้วค่ะ! ฉันต้องหาเรื่องระบุตารางเวลาเข้าไปชาร์จแบตในห้องนอนท่านทุกวัน วันละสี่ชั่วโมง ชีวิตฉันจะได้อมตะนิรันดร์กาล!) *
เซียวเหวินตงนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่กำลังพูดจาฉะฉานในเรื่องที่เขาไม่เข้าใจ แต่สิ่งที่เขาจับใจความได้มีเพียงอย่างเดียวคือ... นางกำลังหาเรื่องที่จะได้มาอยู่ใกล้ชิดเขาในห้องนอนทุก ๆ วัน วันละหลายชั่วโมง
* ‘นางอยากมาหาข้าถึงในห้องนอนทุกวัน... สตรีผู้นี้รักและเป็นห่วงข้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ? นางคงกลัวว่าข้าจะเกิดอันตรายยามค่ำคืนจนนอนไม่หลับสินะ’ * ความเข้าใจผิดของท่านแม่ทัพใหญ่เตลิดเปิดเปิงไปไกลแสนไกล จนหัวใจอันแกร่งดั่งเหล็กกล้าละลายกลายเป็นน้ำแกงตุ๋น
“ตามใจเจ้า” เซียวเหวินตงเอ่ยเสียงเรียบ ทว่ามีรอยยิ้มจาง ๆ ประดับที่มุมปาก “ในเมื่อเจ้าเป็นซินแสประจำจวน ข้าจะมอบอำนาจให้เจ้าสั่งการบ่าวไพร่ในการปรับปรุงจวนได้เต็มที่ ขาดเหลือสิ่งใดก็ให้ไปเบิกที่คลังของจวนได้ทันที”
“จริงหรือเพคะ! ขอบพระคุณเพคะท่านแม่ทัพ!” มู่หมิงตาโตแทบเป็นประกายเงินตรา
เช้าวันรุ่งขึ้น... ปฏิบัติการสายมูพลิกฟ้านายทัพก็เริ่มต้นขึ้นอย่างยิ่งใหญ่!
มู่หมิงในชุดซินแสสาว (ที่สั่งให้บ่าวรับใช้ไปหาซื้อผ้าเนื้อดีสีชมพูอ่อนมาตัดให้ใหม่) ยืนถือแผ่นไม้กระดานที่แสร้งวาดผังแปดทิศคอยสั่งการทหารและบ่าวไพร่ในจวนนับสิบชีวิตอย่างขะมักเขม้น
“พวกเจ้า! ทุบกำแพงตรงทิศตะวันออกเฉียงเหนือลงซะ! ตรงนั้นบดบังทิศทางมังกรทองทะยานฟ้า! ส่วนพวกเจ้า ไปขุดลอกสระน้ำท้ายจวน แล้วทำกังหันน้ำวิดน้ำให้เคลื่อนไหวตลอดเวลา ห้ามให้น้ำนิ่งเด็ดขาด!”
“ขอรับท่านซินแสมู่!” บ่าวไพร่พากันขานรับอย่างกระตือรือร้น
น่าแปลกที่ปกติจวนแห่งนี้จะเต็มไปด้วยบรรยากาศหดหู่และระแวดระวัง แต่พอมีมู่หมิงเข้ามาเดินสั่งการอย่างร่าเริงสดใส แถมอาหารการกินในจวนก็ถูกปรับปรุงตามหลักเบญจธาตุจนอร่อยเลิศรส บ่าวไพร่ทุกคนกลับรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างประหลาด อาการเจ็บป่วยออด ๆ แอด ๆ ที่เคยเป็นเพราะฤทธิ์ดวงกาลกิณีของท่านแม่ทัพก็เริ่มทุเลาลงอย่างน่าอัศจรรย์
ในขณะที่มู่หมิงกำลังยืนคุมงานอยู่นั้น ทหารองครักษ์ผู้หนึ่งก็เดินหอบหีบไม้ใบใหญ่เข้ามาหาเธอ
“ท่านซินแสมู่ขอรับ ท่านแม่ทัพใหญ่มีบัญชาให้นำสิ่งนี้มามอบให้ท่านเพื่อใช้ในการทำงานขอรับ”
มู่หมิงขมวดคิ้ว “อะไรน่ะ?”
เมื่อทหารองครักษ์เปิดฝาหีบออก แสงสะท้อนวับแวมจากสิ่งของภายในก็ทำเอาแม่หมอสาวถึงกับตาพร่ามัว!
ภายในหีบเต็มไปด้วยตั๋วเงินปึกหนา ทองแท่งบริสุทธิ์นับสิบแท่ง ไข่มุกราตรีเม็ดโต และหยกขาวมันแพะเนื้อเนียนล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่งในราชสำนัก!
“ท่านแม่ทัพบอกว่า หากท่านซินแสต้องการซื้อหาเครื่องราง ของมงคล หรือสิ่งใดมาจัดฮวงจุ้ยเพิ่มเติม ให้ใช้เงินในหีบนี้ได้ตามสบาย หากไม่พอ... ให้ไปแจ้งเพื่อเบิกคลังหลวงส่วนตัวของท่านได้อีกขอรับ” ทหารองครักษ์เอ่ยด้วยความนอบน้อม
มู่หมิงอ้าปากค้าง สมองหมุนติ้ว ๆ พลางมองทองคำและตั๋วเงินในหีบตาไม่กะพริบ
* ‘คุณพระช่วย! นี่มันไม่ใช่แค่แท่นชาร์จแบตเตอรี่แล้ว... นี่มันถังเงินถังทองเคลื่อนที่ชัด ๆ! สายเปย์ระดับอัครมหาเสนาบดีคลังยังต้องกราบ! ท่านแม่ทัพคะ... ฉันรักท่านจริง ๆ แล้วค่ะ รักพลังหยางและพลังเงินของท่านที่สุดในโลกเลย!’ *
มู่หมิงแอบลูบทองแท่งในหีบด้วยความฟิน พลางหันไปมองทางเรือนใหญ่ที่เซียวเหวินตงแอบยืนกอดอกมองลงมาจากระเบียงชั้นสอง ใบหน้าคมคายของเขาแสร้งทำเป็นนิ่งเฉยดุดันดั่งเดิม แต่ในตาสายตาของมู่หมิง... ออร่ารอบตัวเขาในตอนนี้ นอกจากจะเป็นสีทองหยางบริสุทธิ์แล้ว มันยังมี ** ‘ออร่าสีชมพูระเรื่อ’ ** แห่งความหลงใหลและคลั่งรักพวยพุ่งขึ้นมาแซงหน้าไอดำกาลกิณีไปไกลโข!
** [ติ๊ง! คะแนนความคลั่งรักจากเป้าหมายเพิ่มขึ้นสะสม: 40 แต้ม!] **
** [ปลดล็อกโหมด: ท่านแม่ทัพสายเปย์ผู้พร้อมพลีกายและพลีชีพเพื่อเธอ!] **
มู่หมิงคลี่ยิ้มหวานหยดย้อยส่งกลับไปให้ชายหนุ่มบนระเบียง พลางคิดในใจอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง
* ‘เอาล่ะในเมื่อท่านเปย์มาหนักขนาดนี้ คืนนี้ปฏิบัติการจัดฮวงจุ้ยในห้องนอนท่านแม่ทัพ... ซินแสมู่คนนี้จะจัดให้อย่าง ‘ถึงเนื้อถึงตัว’ เลยคอยดู!’ *