แม่เคยบอกว่า
คนเราชีวิตจะดีหรือร้าย
บางทีก็เริ่มตั้งแต่วันที่ลืมตาดูโลก
เหนือฟ้า บุญมี ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นอย่างไร
แต่สำหรับเขา
วันแรกที่ลืมตาดูโลก
พ่อก็ล้มละลายแล้ว
เรื่องนี้แม่เล่าให้ฟังตอนเขาอายุสิบขวบ
พร้อมถอนหายใจยาว
"แม่ว่าลูกน่าจะเกิดผิดฤกษ์"
ตอนนั้นเหนือฟ้ายังไม่เข้าใจ
จนกระทั่งโตขึ้นเขาถึงเริ่มพบว่า
ชีวิตตัวเองมีปัญหากับคำว่า "โชคดี" อย่างรุนแรง
ตอนอนุบาล
โดนลูกฟุตบอลอัดหน้าในวันถ่ายรูปหมู่
จนรูปหมู่ปีนั้นมีเด็กคนหนึ่งร้องไห้น้ำมูกไหลอยู่มุมซ้าย
และเด็กคนนั้นก็คือเขา
ตอนประถม
จับฉลากได้เวรทำความสะอาดห้องทุกเดือน
ทุกเทอม
ทุกปี
จนคุณครูยังถาม
"เธอไปบนอะไรเจ้าที่ไว้หรือเปล่า"
ตอนมัธยม
อ่านหนังสือสอบชิงทุนมาสามเดือน
ก่อนจะเป็นไข้สูงหนึ่งวันก่อนสอบ
ส่วนตอนมหาวิทยาลัย...
ช่างมันเถอะ เล่าไม่หมด
เอาเป็นว่า
เหนือฟ้าเป็นคนดวงซวย
ซวยชนิดที่เดินอยู่ดี ๆ ยังโดนนกขี้ใส่หัว
ฝนตกทั้งฟ้า แต่ตกเฉพาะตรงที่เขายืน
และไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน
โชคชะตามักหาทางแกล้งเขาได้เสมอ
ในที่สุด แม่ก็ยอมรับความจริง
ถึงขั้นพาเขาไปหาหมอดู
หมอดูคนแรกบอก
"เด็กคนนี้ดวงตก"
หมอดูคนที่สองบอก
"เจ้ากรรมนายเวรเยอะ"
หมอดูคนที่สามเงียบอยู่นาน
ก่อนถาม
"เคยเปลี่ยนชื่อไหม"
สุดท้ายแม่จึงกลับบ้านไปเปิดตำรา
ค้นหาชื่อมงคลอยู่หลายวัน
ก่อนตั้งชื่อใหม่ให้ลูกชาย
เหนือฟ้า
เหนือเมฆ เหนือโชคชะตา
เหนือทุกสิ่ง
ส่วนนามสกุลก็เป็นมงคลไม่แพ้กัน
บุญมี
แปลตรงตัวว่า มีบุญ
แม่หวังว่าชีวิตลูกจะดีขึ้น
ผลลัพธ์คือ
ชื่อเหนือฟ้า
นามสกุลบุญมี
แต่ชีวิตยังติดดินเหมือนเดิม
ไม่สิ บางช่วงรู้สึกเหมือนติดอยู่ใต้ดินด้วยซ้ำ
หลังจากนั้นแม่ก็พาเขาไปหาหมอดูอีกครั้ง
หมอดูคนเดิมมองหน้าเขา
มองชื่อในกระดาษ
แล้วถอนหายใจ
"บุญมีนะ"
แม่ยิ้มออกมาทันที
"ใช่ไหมคะอาจารย์"
หมอดูพยักหน้า
ก่อนพูดต่อ
"แต่กรรมบัง"
เหนือฟ้านั่งเงียบ
แม่นั่งเงียบ
หมอดูนั่งเงียบ
ทั้งสามคนเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่างพร้อมกัน
ตั้งแต่นั้นมา เหนือฟ้าก็เลิกหวังเรื่องดวง
เขาใช้ชีวิตตามปกติ
เรียนหนังสือ ทำงานพิเศษ
เก็บเงิน ดิ้นรนเหมือนคนทั่วไป
เพราะเชื่อว่า ต่อให้โชคชะตาไม่เข้าข้าง
อย่างน้อยความพยายามก็ควรช่วยอะไรได้บ้าง
และในที่สุด
หลังเรียนจบ
เขาก็สอบเข้าบริษัทชั้นนำแห่งหนึ่งได้สำเร็จ
พรุ่งนี้คือวันเริ่มงานวันแรก
เหนือฟ้าจึงเข้านอนด้วยความหวัง
โดยไม่รู้เลยว่า
วันพรุ่งนี้
กำลังจะกลายเป็นวันที่ซวยที่สุดในชีวิต
ชนิดที่เรื่องพ่อล้มละลายตอนเขาเกิด
ยังดูเป็นเรื่องเล็กไปเลย