หลังจากนั้น โอ๊ตก็ลากต้นไปตีมอนแถวเมืองเริ่มต้น
จริง ๆ จะเรียกว่าลากก็ไม่ถูกนัก
ต้นเป็นฝ่ายวิ่งนำ
โอ๊ตเป็นฝ่ายเดินตาม แล้วคอยดูว่ามันจะไปชนอะไรตายก่อนหรือเปล่า
มอนแถวนี้ไม่ได้โหดมาก
ถ้าหลบท่าแดงบ้าง ชีวิตจะง่ายมาก
แต่ต่อให้ไม่หลบ อย่างมากก็เสีย HP ไม่กี่สิบเปอร์เซ็นต์ ไม่ถึงขั้นทำให้ healer อยากลบเกม
โอ๊ตเลยเริ่มผ่อนคลายลง
XxExtonxX: ตัวนี้ง่ายดี
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ค่ะ ^_^
ต้นฟันมอนตัวหนึ่งตาย
แล้วอีกตัวก็วิ่งเข้ามา
ต้นฟันต่อ
โอ๊ตกดบัฟให้
ต้นตีแรงขึ้น
XxExtonxX: เฮ้ย ทำไมแรงขึ้น
โอ๊ตมองไอคอนบัฟบนหัวมัน
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ฟ่างบัฟให้ค่ะ
XxExtonxX: อ๋อ
XxExtonxX: ขอบใจนะ
โอ๊ตชะงักไปนิดหนึ่ง
แล้วกดตอบ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ไม่เป็นไรค่ะ ^_^
พูดเพราะกว่าตัวจริงเยอะนะมึง
อีกฝั่งของห้อง ต้นยังนอนคว่ำอยู่บนเตียง มือถืออยู่ตรงหน้า
มันไม่ได้รู้เลยว่าฮีลเลอร์สาวผมชมพูที่เพิ่งเจอเมื่อไม่กี่นาทีก่อนคือรูมเมตที่นั่งห่างออกไปไม่ถึงสามเมตร
โอ๊ตเองก็ยังรู้สึกประหลาด ๆ อยู่
แต่ความประหลาดนั้นโดนกลบด้วยความรู้สึกอีกอย่างเร็วกว่า
ของแพง
ดวงดี
มือใหม่
ให้ของง่ายหรือเปล่า ยังไม่รู้
ต้องทดลองก่อน
พอดีกับในกระเป๋าของโอ๊ตมีดาบระดับ Uncommon อยู่หนึ่งเล่ม
ของทั่วไป
ดรอปจากมอนก่อนหน้านี้
ขายผู้เล่นก็ไม่ได้ราคาเท่าไร กะว่าจะเดินกลับไปโยนให้ NPC อยู่แล้ว
เขากดเปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยน
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ต้นใช้ดาบอันนี้ไหมคะ
ต้นหยุดเดิน
XxExtonxX: ให้เราเหรอ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ค่ะ ฟ่างไม่ได้ใช้ ^_^
โอ๊ตโยนดาบลงช่องแลกเปลี่ยน
Uncommon
ต้นมองมันอยู่พักหนึ่ง
ในสายตาคนเพิ่งเล่นเกมไม่กี่วัน สีชื่อก็แค่สีชื่อ
เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกมนี้แบ่งระดับไอเทมเป็น
Common → Uncommon → Rare → Epic → Legendary → Mystic → Divine
รู้แค่ว่าดาบที่ฟ่างส่งมา ตัวเลขสูงกว่าของตัวเอง
แค่นั้นพอ
XxExtonxX: เฮ้ย ดีกว่าของเราอีก
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ใช้ไปก่อนค่ะ
XxExtonxX: ขอบใจนะ
ต้นกดยืนยัน
แล้วเปลี่ยนดาบทันที
โอ๊ตมองจากอีกเตียง
อันนั้นกูกะขายร้านอยู่แล้ว
แต่บนจอมีข้อความเด้งขึ้นมาอีก
XxExtonxX: ฟ่างใจดีว่ะ
โอ๊ตนิ่งไป
“…”
เหี้ย
แค่ของขาย NPC
เขารีบก้มหน้ากลับไป
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ 555
ต้นยิ้มกับหน้าจอ
โอ๊ตเหลือบเห็นพอดี
แล้วหันกลับมามองโทรศัพท์ตัวเองแบบหงุดหงิดนิด ๆ
ซึ้งอะไรของมึงวะ
มอนตัวต่อไปตายลง
เสียงดรอปดังขึ้น
ติ๊ง
ต้นกดเก็บของตามนิสัย
ข้อความระบบขึ้นกลางจอ
XxExtonxX obtained: Moon Rabbit Hood
โอ๊ตหยุดนิ้วทันที
“…”
หมวกหูกระต่ายสีขาว
แฟชั่นกิจกรรม
ระดับ Rare
ของแบบนี้ไม่ได้เพิ่มสเตตัสอะไรเป็นเรื่องเป็นราว แต่มันเป็นของแต่งตัวที่คนซื้อขายกันหนักกว่าอาวุธระดับล่างเสียอีก
โอ๊ตเปิดตลาดเช็กราคา
แล้วเงียบ
มึงอีกแล้วเหรอ
อีกฝั่ง ต้นกำลังหมุนไอเทมดูเฉย ๆ
XxExtonxX: ได้หมวกอีกละ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ดวงดีจังเลยค่ะ
XxExtonxX: ฟ่างใส่ปะ
โอ๊ตชะงัก
หา?
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: หืม
XxExtonxX: หมวกนี่
XxExtonxX: ฟ่างใส่ไหม
โอ๊ตมองระดับไอเทม
Rare
มองราคาตลาด
มองต้น
แล้วมองกลับมาที่จอ
เดี๋ยวนะ
เมื่อกี้กูให้ดาบ Uncommon มึงไปอันเดียว
มึงจะคืนด้วย Rare เลยเหรอ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ไม่ใช้เหรอคะ
XxExtonxX: ไม่เข้ากับชุดเรา
ต้นพิมพ์ต่อ
XxExtonxX: แต่เข้ากับฟ่างดีนะ
หน้าต่างแลกเปลี่ยนเด้งขึ้น
Moon Rabbit Hood ถูกวางอยู่กลางช่อง
โอ๊ตจ้องอยู่พักหนึ่ง
เขารู้ดีว่าของชิ้นนี้ราคาเท่าไร
รู้ดีด้วยว่าต้นไม่รู้เลย
เพราะไอ้เวรนี่ตอนนี้ยังแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่า Uncommon กับ Rare ต่างกันแค่ไหน
สำหรับต้นคือ
ฟ่างให้ดาบ
งั้นเราให้หมวก
ง่าย ๆ แค่นั้น
โอ๊ตกดยืนยันช้า ๆ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ให้จริงเหรอคะ
XxExtonxX: อือ
XxExtonxX: เธอให้ของเราก่อนนี่
โอ๊ตนิ่ง
“…”
ต้นที่อยู่อีกเตียงยังนอนเล่นอย่างสบายใจ
โอ๊ตกลับมามอง Moon Rabbit Hood ในกระเป๋า
จากนั้นมองดาบ Uncommon ที่เพิ่งยกให้ไป
อันนั้นกูจะขาย NPC อยู่แล้วนะไอ้เหี้ย
แต่ไม่รู้ทำไม ประโยคเมื่อกี้มันดันฟังแล้ว—
นิดหนึ่ง
แค่นิดเดียวจริง ๆ
เหมือนโดนอะไรจิ้มแปลก ๆ ในอก
โอ๊ตรีบปัดความรู้สึกนั้นทิ้ง
ช่างมัน
ของฟรีก็คือของฟรี
เขากดสวมหมวก
ข้าวฟ่างผมชมพูยาวมีหูกระต่ายสีขาวโผล่ขึ้นมาทันที
ต้นเดินวนรอบตัวละครเขาหนึ่งรอบ
XxExtonxX: 5555
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ขำอะไรคะ
XxExtonxX: เข้ากันดี
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: น่ารักไหมคะ ^_^
XxExtonxX: น่ารักดิ
โอ๊ตชะงักไปอีกที
แล้วรีบพิมพ์
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ขอบคุณนะคะ ♥
ต้นส่งอีโมตยกนิ้วกลับมา
โอ๊ตมองหมวกบนหัวตัวละครอีกครั้ง
Rare
ขายได้ดี
ถ้ารอราคาขึ้นอีกหน่อยยิ่งดี
…แต่เพิ่งได้มา
ขายเลยเดี๋ยวมันเห็น
โอ๊ตปิดตลาด
ไว้ก่อน
สองคนเดินต่อ
ต้นวิ่งนำเหมือนเดิม
โอ๊ตตามหลัง
มอนชุดใหม่ยังไม่ยาก
ต้นฟันไปเรื่อย ๆ
แล้วเสียงดรอปก็ดังขึ้นอีก
ติ๊ง
XxExtonxX obtained: Scarlet Ribbon
โอ๊ตหยุด
“…”
Rare อีกชิ้น
ต้นเปิดดู
XxExtonxX: ได้ของใส่อีกละ
โอ๊ตเริ่มสงสัยว่าต้นเคยช่วยชีวิตใครไว้ชาติที่แล้ว
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: สวยจังเลยค่ะ
XxExtonxX: เอาปะ
โอ๊ตเงียบ
เร็วไปไหม
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ไม่ใช้เหรอคะ
XxExtonxX: สีแดงไม่เข้ากับเรา
XxExtonxX: ฟ่างเอาไปดิ
หน้าต่างแลกเปลี่ยนเด้งขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้โอ๊ตกดยืนยันเร็วกว่าเดิม
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ขอบคุณค่ะ ♥
XxExtonxX: ไม่เป็นไร
โอ๊ตเปิดกระเป๋า
ดาบ Uncommon ที่เสียไปหนึ่ง
แฟชั่น Rare ได้กลับมาสอง
คณิตศาสตร์ชัดเจนมาก
ต้นคือการลงทุนที่ให้ผลตอบแทนดีเกินคาด
“ไอ้โอ๊ต”
“ไร”
“มึงยิ้มเหี้ยไร”
โอ๊ตหุบปากทันที
“นิยายตลก”
“เรื่องเดิมอีกละ?”
“เออ”
ต้นกลับไปเล่นต่อ
ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้น
XxExtonxX: ฟ่าง
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: คะ
XxExtonxX: พรุ่งนี้เล่นอีกปะ
โอ๊ตมองข้อความนั้น
มองหมวก Rare
มองริบบิ้น Rare
แล้วตอบโดยไม่ต้องคิด
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: เล่นสิคะ ^_^
เขายิ้มมุมปาก
เล่นดิ
มึงดรอปแบบนี้ กูพร้อมว่างให้ทุกวันเลย