หลังจากที่น้ำใสกลับมาที่โต๊ะทำงาน ใบหน้าของเธอยังคงแดงก่ำอยู่เล็กน้อย ริมฝีปากที่ถูกจูบเมื่อสักครู่ยังแดงและชื้นเล็กน้อย ไอซ์ที่นั่งข้าง ๆ มองน้ำใสด้วยสายตาสงสัยเล็กน้อย
“น้ำใส… เป็นอะไรเหรอคะ? หน้าแดงเลย” ไอซ์ถามเบา ๆ
น้ำใสรีบส่ายหน้า “ไม่… ไม่เป็นไร เราแค่ร้อนนิดหน่อย”
หนึ่งที่นั่งตรงข้ามมองทั้งคู่ด้วยสีหน้าไม่เชื่อ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ
กายนั่งตรงข้ามทั้งสองสาว มือทั้งสองข้างวางบนโต๊ะ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เขาพยายามรักษาสีหน้าให้ปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความพึงพอใจ
‘ผมจูบปากน้ำใสได้แล้ว…’
‘และเธอยังไม่ปฏิเสธ…’
---
พวกเขาทำงานกันต่อไปอีกประมาณสี่สิบนาที บรรยากาศในห้องสมุดยังคงเงียบสงบ ไอซ์กับหนึ่งกำลังพูดคุยกันเรื่องข้อมูลที่หาได้ ส่วนน้ำใสก้มหน้าพิมพ์งานในโน้ตบุ๊ก
กายสังเกตเห็นว่าโน้ตบุ๊กของน้ำใสกำลังมีปัญหาเล็กน้อย หน้าจอค้างบ่อยและพิมพ์ช้า
น้ำใสถอนหายใจเบา ๆ “คอมพิวเตอร์เราช้ามากเลยวันนี้…”
กายเห็นโอกาสทันที เขาลุกขึ้นยืน “ผมไปนั่งข้างน้ำใสดีกว่า จะได้ช่วยน้ำใสพิมพ์”
ไอซ์มองกาย “ดีเลย”
หนึ่งก็ไม่ได้คัดค้าน
กายเดินไปนั่งข้างน้ำใสทันที เขาดึงเก้าอี้เข้ามาใกล้จนไหล่ของทั้งคู่เกือบชิดกัน น้ำใสหันมามองเขาด้วยสายตาที่แฝงความประหม่าเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
กายเปิดเอกสารขึ้นมาแล้วเริ่มพิมพ์ให้ นิ้วของเขาขยับบนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว ขณะที่น้ำใสนั่งมองหน้าจออยู่ข้าง ๆ
ไอซ์กับหนึ่งกำลังคุยกันเรื่องงานอย่างตั้งใจ ไม่ได้สนใจพวกเขาสองคนมากนัก
กายมองน้ำใสจากด้านข้าง มือขวาของเขายังคงพิมพ์งานต่อไป ส่วนมือซ้ายที่อยู่ใต้โต๊ะค่อย ๆ ขยับไปทางด้านข้าง
เขาค่อย ๆ วางมือลงบนต้นขาของน้ำใสอย่างแผ่วเบา
น้ำใสตัวแข็งทันที เธอหันมามองกายด้วยดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อย ใบหน้าที่เพิ่งจะหายแดงกลับแดงขึ้นมาอีกครั้ง
เธอพยายามดึงมือกายออกอย่างแผ่วเบา แต่กายกุมมือเธอไว้แน่น น้ำใสพยายามดึงอีกครั้ง แต่ก็กลัวว่าไอซ์กับหนึ่งจะหันมามอง จึงได้เพียงแค่หยิกมือเบา ๆ และขยับขาเล็กน้อย
กายหันมามองเธอแล้วยิ้มมุมปาก
น้ำใสกัดริมฝีปากแน่น มองกายด้วยสายตาที่ผสมระหว่างความตกใจและความอาย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
กายรู้สึกถึงความพึงพอใจที่พุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง
‘เธอยังไม่ดึงมือผมแรง ๆ… แสดงว่า… เธอไม่ว่า?’
‘หรืออย่างน้อย… ก็กลัวว่าไอซ์กับหนึ่งจะเห็น’
เขาค่อย ๆ กุมมือของน้ำใสไว้ใต้โต๊ะ มืออุ่นและนุ่มของเธออยู่ในกำมือของเขา กายได้แต่นั่งยิ้มอย่างมีความสุขในใจ
‘ผมได้สัมผัสสาวสวยอย่างน้ำใสแบบนี้… ได้จูบปากเธอ… และตอนนี้ก็ได้จับมือเธออยู่’
‘เหมือนเธอไม่ว่าเลย…’
ความคิดพวกนั้นทำให้กายกล้าขึ้นอีก
เขาค่อย ๆ เลื่อนมือที่จับมือน้ำใสขึ้นไปแตะที่ข้อมือของเธอเบา ๆ แล้วค่อย ๆ เลื่อนลงไปจับที่ต้นขาอีกครั้ง น้ำใสตัวสั่นเบา ๆ อีกครั้ง แต่ก็ยังคงนั่งนิ่ง
กายหันมามองหน้าเธอแล้วพูดเบา ๆ “น้ำใสอ่านต่อซิครับ เดี๋ยวผมพิมพ์ตามนะครับ”
น้ำใสพยักหน้าเบา ๆ ใบหน้าของเธอยังแดงอยู่
ขณะที่ทั้งคู่กำลังทำงานอยู่ กายเห็นโอกาสอีกครั้ง
ไอซ์กับหนึ่งกำลังหันหลังคุยกันเรื่องข้อมูลที่อยู่บนกระดาษ กายค่อย ๆ ก้มตัวลงใกล้ ๆ กับน้ำใส แล้วแอบหอมแก้มของเธออย่างรวดเร็วและแผ่วเบา
น้ำใส Pic. From AI
น้ำใสตัวแข็งอีกครั้ง หน้าแดงก่ำทันที เธอหันมามองกายด้วยดวงตาเบิกกว้าง แล้วเอามือบิดพุงของกายเบา ๆ ด้วยความเขิน
กายยิ้มมุมปาก ก่อนจะทำงานต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
น้ำใสนั่งนิ่งไปครู่หนึ่ง มือที่เคยบิดพุงกายค่อย ๆ วางลงบนตักตัวเอง ใบหน้าของเธอยังคงแดงก่ำอยู่
กายมองเธอจากด้านข้างแล้วคิดในใจ
‘น้ำใส… น่ารักมาก’
‘และผมจะขอเธออีก… ครั้งหน้า’
ไอซ์หันกลับมามองทั้งคู่ “งานเป็นยังไงบ้างคะ?”
น้ำใสรีบตอบ “กำลังทำอยู่ค่ะ”
กายยิ้ม “ใกล้เสร็จแล้วครับ”
ไอซ์พยักหน้าแล้วหันกลับไปคุยกับหนึ่งต่อ
กายหันมามองน้ำใสอีกครั้ง มือที่อยู่ใต้โต๊ะยังคงวางอยู่บนต้นขาของเธออย่างแผ่วเบา
น้ำใสไม่ได้ดึงมือเขาออกอีก
เธอเพียงแค่มองหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ และยอมให้มือของกายวางอยู่ที่นั่น
กายยิ้มในใจ
‘ผมชนะใจเธอแล้ว… และผมจะได้มากกว่านี้ในครั้งหน้าแน่นอน’